Ο πρώτος βιογράφος του εθνάρχη
karamanlis-konstantopoulos.jpg
Ο Σάββας Κωνσταντόπουλος με τον αυτοεξόριστο Καραμανλή στο Παρίσι το 1965 |
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», 31/7/1966
«Το Εθνος ταλαιπωρείται από στιγμιαίο σφάλμα του λαού»
Σάββας Κωνσταντόπουλος (προς Κων/νο Καραμανλή, 1966)
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπήρξε εκείνος ο Ελληνας πολιτικός που κατεξοχήν φρόντισε για την υστεροφημία του. Οχι με τη συγγραφή κάποιων απομνημονευμάτων, όπως συνηθίζεται στον κλάδο, αλλά με την επιστράτευση μιας πλειάδας Ελλήνων και ξένων βιογράφων, επιφορτισμένων με την κατασκευή ενός εξιδανικευμένου προφίλ.Το πρώτο σχετικό πόνημα κυκλοφόρησε επί δικτατορίας με συγγραφέα τον Γάλλο ακαδημαϊκό Μορίς Ζενεβουά (1972), για ν’ ακολουθήσουν μεταπολιτευτικά τα βιβλία των Ροζέ Μασίπ (1982), Κρις Γουντχάουζ (1983), Κωνσταντίνου Τσάτσου (1984) και Τάκη Λαμπρία (1989).
Αυτό που παραμένει άγνωστο μέχρι σήμερα είναι ωστόσο η ταυτότητα του πρώτου προσώπου στο οποίο ο εθνάρχης ανέθεσε, ήδη από το 1965, τη συγγραφή μιας ημιεπίσημης βιογραφίας του. Εργο που ολοκληρώθηκε, εμπλουτίστηκε με χειρόγραφες παρατηρήσεις και διορθώσεις του ίδιου, αλλά τελικά δεν είδε το φως της δημοσιότητας για λόγους που μόνο να υποθέσουμε μπορούμε.
Η δε ύπαρξή του αποσιωπήθηκε τόσο κατά την επίσημη έκδοση ενός τμήματος του Αρχείου Καραμανλή όσο κι από τη λοιπή σχετική φιλολογία.
Οι λόγοι της αποσιώπησης είναι μάλλον προφανείς. Πρώτος γαρ βιογράφος του εθνάρχη δεν ήταν άλλος από τον Σάββα Κωνσταντόπουλο (1910-1981), τον εκδότη και διευθυντή της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος» που έμεινε στην Ιστορία ως ο κατεξοχήν «θεωρητικός» της χούντας!
Το πρωτότυπο κείμενό του φυλάσσεται στο Αρχείο Καραμανλή σ’ έναν φάκελο (357Α) με τίτλο όχι ακριβώς παραπλανητικό, αλλά που εύκολα προσπερνά ο ερευνητής: «Βιογραφία Κωνσταντόπουλου».