Υποθήκες από τη θυσία του Δώρου Λοΐζου : Ελευθερία, ψωμί και δικαιοσύνη. Να αγωνιστούμε για τη διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας

           Στέφανος Κωνσταντινίδης

 

 

 

Μνήμη Δώρου Λοΐζου

Συμπληρώθηκαν αυτές τις μέρες 42 χρόνια από τη δολοφονική επίθεση εναντίον του Βάσου Λυσσαρίδη που κατέληξε στον θάνατο του Δώρου Λοΐζου, την ώρα που οδηγούσε αυτοκίνητο με συνεπιβάτες τη γυναίκα του Βαρβάρα και τον Γιατρό και κατευθύνονταν στα γραφεία της ΕΔΕΚ. Εκείνες οι μέρες του μεταπραξικοπήματος ήταν σκοτεινές, με οπλοφόρους που προσπαθούσαν να κρατήσουν ζωντανό το πραξικόπημα και κυκλοφορούσαν παντού απειλητικοί. Στις 15 Αυγούστου έγινε σύσκεψη στο Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών υπό την προεδρία του Γλαύκου Κληρίδη, προκειμένου να δοθεί απάντηση στην Άγκυρα που είχε υποβάλει σχέδιο διαμελισμού της Κύπρου - γνωστό ως σχέδιο Γκιουνές από το όνομα του τότε Τούρκου υπουργού Εξωτερικών. Ο Κληρίδης ειδοποίησε τον Λυσσαρίδη να μην πάει στη σύσκεψη αυτή επειδή υπήρχαν πληροφορίες ότι θα γινόταν δολοφονική απόπειρα εναντίον του. Ο Γιατρός αρνήθηκε και πήγε στη σύσκεψη. Οι οπλοφόροι που κυκλοφορούσαν μέσα στην αίθουσα δεν προχώρησαν σε δολοφονική απόπειρα κατά της ζωής του, όταν άκουσαν την πατριωτική ομιλία του. Ο ίδιος είπε αργότερα πως οι οπλοφόροι ήταν δεκαεφτάχρονα και δεκαοχτάχρονα παιδιά του λαού που παρασύρθηκαν γιατί πίστευαν πως υπηρετούσαν την ιδέα της ένωσης. Και προχώρησε παραπέρα όταν στις 30 Αυγούστου έγινε η δολοφονική απόπειρα εναντίον του για να πει ότι σημασία έχει ποιοι ήταν πίσω από την επίθεση, ποιοι τη σχεδίασαν και τι επεδίωκαν και όχι τα εκτελεστικά όργανα. Τι ήθελαν να πετύχουν τότε τα ξένα κέντρα, οι ξένες υπηρεσίες και οι ντόπιοι συνεργάτες τους;

Κύπρος - Οι πικρές μέρες του Ιούλη

Στέφανος Κωνσταντινίδης

Κάθε Ιούλη οι πικρές μνήμες επανέρχονται. Για κάποιους είναι μια «επετειακή» ανάγκη. Για τους πολλούς είναι η πικρή ανάμνηση όσων έζησαν πριν 40 χρόνια. Για τους νεότερους είναι η μνήμη πως μεγάλωσαν σε συνθήκες ημικατοχής. Είναι κι αυτοί που προσπαθούν να αναθεωρήσουν την ιστoρία, να δικαιολογήσουν άμεσα ή έμμεσα την εισβολή, φορτώνοντας την ευθύνη στο θύμα. Διότι ασφαλώς τα όποια λάθη της ελληνικής πλευράς δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την εισβολή και προπάντων τη συνεχιζόμενη κατοχή. Η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν και παραμένει μια ανεξάρτητη πολιτεία και κανένας διεθνής νόμος δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κατοχή των εδαφών της από τον εισβολέα.

Κύπρος - Απογοήτευση και ανησυχία...Πάλι βαδίζουμε στα τυφλά;

Υπάρχει σχέδιο, τελικά;

Άριστος Μιχαηλίδης

Αν ήταν τυχαία όλα αυτά θα μπορούσε να ήταν και πιο υποφερτά. Αλλά, δεν είναι. Πρέπει να υπάρχει σχέδιο. Αν δεν υπάρχει, πρέπει να πιστέψουμε ότι συμβαίνουν όσα συμβαίνουν σήμερα στην Κύπρο, απλώς επειδή είμαστε ανίκανοι. Από την άλλη, δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι παρασυρθήκαμε κι εμείς από το σύνδρομο της συνωμοσιολογίας, ότι δηλαδή υπάρχουν συνωμοτικά σχέδια εναντίον μας, που εξυφαίνονταν από ξένα κέντρα.

Κύπρος - Προς Ηλεκτρόπληκτους

 

Γ. Σέρτης

ΟΙ κωδωνοκρουσίες για την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας σκέπασαν το παράπονο -«για την Ένωση με την Ελλάδα οι τόσες θυσίες, όχι για μια κολοβωμένη Ανεξαρτησία»- και τον σκεπτικισμό -για την Αποικιοκρατία που έληγε αλλά οι Βρετανικές Κυρίαρχες (μάλιστα!) Βάσεις έμεναν, και τουρκικές μπότες (ξανα)πατούσαν στο Νησί.

Πριν συμπληρώσει τα πέντε της χρόνια, η Κυπριακή Δημοκρατία ακρωτηριάστηκε από την Τουρκανταρσία, και -ανάμεσα σε τόσους ενάντιους ανέμους- επέμενε να στέκει γερά στα πόδια της.

Κύπρος - Πικρός Ιούλης

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*

Κάθε Ιούλη οι πικρές μνήμες επανέρχονται. Για κάποιους είναι μια «επετειακή» ανάγκη. Για τους πολλούς είναι η πικρή ανάμνηση όσων έζησαν. Για τους νεότερους είναι η μνήμη πως μεγάλωσαν σε συνθήκες ημικατοχής. Είναι κι αυτοί που προσπαθούν να αναθεωρήσουν την ιστoρία, να δικαιολογήσουν άμεσα ή έμμεσα την εισβολή, φορτώνοντας την ευθύνη στο θύμα. Διότι ασφαλώς τα όποια λάθη της ελληνικής πλευράς δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την εισβολή και προπάντων τη συνεχιζόμενη κατοχή. Η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν και παραμένει μια ανεξάρτητη Πολιτεία και κανένας διεθνής νόμος δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κατοχή των εδαφών της από τον εισβολέα.

Κύπρος - Καμία συζήτηση για φυσικό αέριο

Η Τουρκική πλευρά εγείρει συνεχώς το θέμα του φυσικού αερίου, ζητώντας είτε να μπλοκάρει τις έρευνες της Κυπριακής Δημοκρατίας είτε να ζητήσει μερίδιο στα οφέλη. Είναι πρόδηλο ότι οι τουρκικοί σχεδιασμοί δεν εξυπηρετούνται από τις έρευνες που διεξάγει η Κυπριακή Δημοκρατία. Γι’ αυτό και δεν συναινεί, αντιδρά στη διαδικασία αυτή, προβαίνοντας σε προειδοποιήσεις, απειλές αλλά και σε προκλητικές ενέργειες. Όλα αυτά δεν είναι καινούργια, πλην όμως εκτιμούμε πως θα κλιμακωθεί η τουρκική αντίδραση μετά τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο και ενόψει του δεύτερου γύρου αδειοδότησης.

Κύπρος - Τo πολιτισμικό πλαίσιο της ανεξαρτησίας

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη

Στο χώρο του πολιτισμού η Κύπρος, λόγω της αγγλικής αποικιοκρατίας και των προβλημάτων που προέκυψαν μετά την ανεξαρτησία, δεν γνώρισε σε βάθος, πέρα από το εθνικό κίνημα, άλλα πολιτισμικά ή και πολιτικά κινήματα που παρουσιάστηκαν ιδίως τη δεκαετία του ‘60 στον υπόλοιπο κόσμο. Το γεγονός άλλωστε ότι δεν διέθετε πανεπιστήμιο και οι Κύπριοι φοιτητές βρίσκονταν διεσπαρμένοι ανά τον κόσμο, την αποστέρησε από τα φοιτητικά κινήματα που αναπτύχθηκαν στη δεκαετία του ‘60 στον υπόλοιπο κόσμο. Το εθνικό πρόβλημα εξάλλου απορροφούσε τις πιο ζωντανές δυνάμεις και απέτρεπε την όποια αμφισβήτηση των διάφορων κατεστημένων.

Κύπρος - Να ανοίξουμε θέμα Βάσεων

ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ μεθοδεύσεις δεν είναι σημερινές. Είναι διαχρονικές και εντάσσονται μέσα σε ένα παιχνίδι πολιτικής για εξυπηρέτηση των στρατηγικών συμφερόντων της χώρας. Η πιο πρόσφατη αρνητική παρέμβαση των Βρετανών στο Κυπριακό είναι σε σχέση με το περιεχόμενο του ψηφίσματος για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Οι Βρετανοί επέμεναν σε διατύπωση που θα παραπέμπει σε μια αναθεώρηση της (αποστολής και ρόλου) ΟΥΝΦΙΚΥΠ, όταν κριθεί σκόπιμο. Τελικά, επήλθε ένας συμβιβασμός, ο οποίος δεν απομακρύνει πλήρως τον κίνδυνο, αλλά τον καθυστερεί. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε σε ομιλία του, λίγο πριν συμφωνηθεί το περιεχόμενο του ψηφίσματος, πως «οι Βρετανοί θέλουν να σκοτώσουν και την Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών και να μας αφήσουν εντελώς “γυμνούς”».

Κύπρος - Πως Προστατεύεται το Δημόσιο Συμφέρον;

Κώστας Μαυρίδης 
Η Κυβέρνηση δέχτηκε την συμφωνία μεταξύ Τύμβιου-Τουρκίας για ανταλλαγή Ε/κ γης στα κατεχόμενα με Τ/κ στις ελεύθερες περιοχές (συμφωνία που καταχωρήθηκε στο ΕΔΑΔ) και η Κυβέρνηση θα πληρώσει 13 εκ. ευρώ για να αγοράσει την Τ/κ γη από τον Τύμβιο. Στις 9/7/2012 ο Γεν Εισαγγελέας προέβαλε με δήλωσή του προς τα ΜΜΕ ότι «η αγορά έγινε για λόγους δημοσίου συμφέροντος» δίνοντας στην περίπτωση περιεχόμενο στο δημόσιο συμφέρον και εμμένοντας πως δεν αποτελεί προηγούμενο αλλά ιδιαίτερη και ξεχωριστή περίπτωση. Τόσο η απόφαση καθεαυτό, όσο και χρόνος και η αιτιολόγηση παραμένουν ακατανόητα.

Όπως συμβαίνει στη Συρία

Άριστος Μιχαηλίδης

ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ δημοκρατίες της Ευρώπης, όταν οργανώνονται διαδηλώσεις εναντίον των κυβερνήσεων, δεν οργανώνονται ταυτόχρονα και αντιδιαδηλώσεις υπέρ τους. Αυτά γίνονται μόνο στη Λιβύη, στην Αίγυπτο, στη Συρία, όπως είδαμε τους τελευταίους μήνες. Εκεί τα καθεστώτα μαζεύουν τα τσογλάνια τους και τα βάζουν να σκοτώνονται με τους διαδηλωτές για να δείξουν ότι έχουν λαϊκή υποστήριξη και φυσικά οδηγούν σε εμφύλιους. Στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες, οι κυβερνήσεις αντικρίζουν τις διαδηλώσεις ως έκφραση δημοκρατίας και προσπαθούν με ώριμο πολιτικό λόγο να δώσουν απαντήσεις στα αιτήματα των διαδηλωτών και να κατευνάσουν τα πνεύματα.

Αν ο Πρόεδρος θα συναντήσει τον Ερντογάν, πρέπει να τον συναντήσει ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Ο θεσμός και ο Βόσπορος

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΜΙΛΩΝΤΑΣτην Κυριακή στο Φιλελεύθερο, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος έλεγε ότι «ορισμένοι έχουν θέσει ως στόχο να αμφισβητούν και να πυροβολούν καθετί που λέγει ο Πρόεδρος, έτσι ώστε να πλήττουν και τον ίδιο τον θεσμό της Προεδρίας, θεωρώντας ότι έτσι κάνουν τη δική τους δουλειά. Η ακύρωση όμως των θεσμών δεν προοιωνίζει τίποτε καλό για τη Δημοκρατία. Ο θεσμός είναι θεσμός. Η διαφωνία είναι διαφωνία. Αλλά στη διαφωνία δεν ακυρώνεις το θεσμό».
Ο θεσμός όμως δεν ακυρώνεται με πολιτικές διαφωνίες, «ο θεσμός είναι θεσμός». Ο μόνος τρόπος να ακυρωθεί είναι όταν συνεχώς δίνονται στη διεθνή κοινότητα μηνύματα, που πραγματικά μειώνουν τη θεσμική σημασία της Προεδρίας και της νομικής οντότητας του αναγνωρισμένου κυπριακού κράτους. Για παράδειγμα, η έκκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας να συναντηθεί «έστω και ανεπίσημα» με τον Γκιουλ και τον Ερντογάν στον Βόσπορο για να φάνε ψάρι, μπορεί να ακούγεται σαν αγωνιώδης προσπάθεια του να βρει τρόπους να λύσει το Κυπριακό, αλλά στην πράξη, ούτε ψάρι στο Βόσπορο θα φάει, ούτε θα λύσει με αυτό τον τρόπο το πρόβλημα. Το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι να στείλει το μήνυμα ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν δίνει και τόση σημασία στο θεσμό, αφού είναι έτοιμη να τον υποβαθμίσει για μια συνάντηση του κουνουσμά με τον Ερντογάν.

Η ιδεολογία της προσαρμογής στα δεδομένα της κατοχής

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Διαμορφώνουν αισθήματα ενοχής του θύματος

Του Κώστα Βενιζέλου

Η ΘΕΩΡΙΑ( καλύτερα η ιδεολογία) του «εκάμαμεν τζιαι εμείς» ή και η λογική του «ένα μας, ένα τους» τελειώσαμε και πάμε μπροστά, στηρίζεται σε μια τακτική προετοιμασίας του εδάφους για «οδυνηρή λύση». Για την οποία, ασφαλώς, θα έχει ευθύνη ο Μακάριος και οι «κακοί Ελληνοκύπριοι», που «δεν αφήνουν άλλη επιλογή». Όλα οδηγούν σε ένα σκηνικό της απόλυτης ισοπαλίας στις ευθύνες για εγκλήματα και στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει άλλη οδός παρά να αποδεχθούμε την όποια λύση. Διαφορετικά, ο μπαμπούλας της διχοτόμησης παραμονεύει στη γωνία για να αποτελειώσει το Κυπριακό.
Η ιδεολογία της προσαρμογής στα δεδομένα της κατοχής διαμορφώνει συνθήκες επιβολής. Διαμορφώνει αισθήματα ενοχής του θύματος. Για να μπορέσουν οι σχεδιασμοί να εφαρμοσθούν ομαλότερα.
Εγκλήματαέχουν γίνει και δεν μπορεί κανείς να κρύβει τα γεγονότα αυτά κάτω από το χαλί. Υπάρχει, όμως, μια μεγάλη διαφορά σε σχέση με τα όσα διέπραξε και διαπράττει η Τουρκία, την οποία πολλοί σκοπίμως θέλουν να αγνοούν: Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος με νόμους και θεσμούς και όταν καταγγέλλονται εγκλήματα τα παραπέμπει σε δίκη. Είναι ξεκάθαρο πως δεν υπάρχει καμία διάθεση -κυρίως από τη δική μας γενιά και τις νεότερες- να μοιράζονται την ευθύνη των παλαιών για εγκλήματα και ανοσιουργήματα ανόητων άτακτων ομάδων ή ατόμων. Στην πλευρά των Τούρκων τα εγκλήματα γίνονται από το κράτος, το οποίο αποφασίζει, οργανώνει και τα εκτελεί. Η Τουρκία έχει διαπράξει και συνεχίζει να διαπράττει ως κράτος εγκλήματα πολέμου και κανείς δεν μπορεί να το παρασιωπά.
Για να επιτευχθείλύση του Κυπριακού πρέπει να αρθεί η αδικία, πρέπει να υπάρξει και κάθαρση. Για να έχει διάρκεια η συμφωνία, θα πρέπει να στηρίζεται στις αρχές της Δημοκρατίας αλλά και να πληρώσουν όσοι ευθύνονται για εγκλήματα πολέμου. Διαφορετικά θα διαιωνίζεται η αδικία που θα προκαλεί αντιδράσεις και προβλήματα στην εφαρμογή της όποιας συμφωνίας.
Η ιδεολογίατου «εκάμαμεν τζιαι εμείς», δεν οδηγεί σε μια λύση με διάρκεια, αλλά σε μπαλωματικές διευθετήσεις, μικρής διάρκειας. Η ιδεολογία του «ένα αυτοί, ένα εμείς», ισοπαλία, είναι κοντόφθαλμη και αναπαράγεται από μια λογική προσαρμογής στις ορέξεις των ισχυρών. Οι προσεγγίσεις ότι στο βωμό του «καλού κλίματος» και της «πολιτικής του καλού παιδιού», πρέπει να παρασιωπούνται ενέργειες των Τούρκων, αποτελεί τακτική συγκάλυψής τους. Μπορεί κάποιοι να προτιμούν να συντηρούν μια ψεύτικη κινητικότητα και να χειροκροτούνται από τους τρίτους. Αλλά αυτό δεν είναι πολιτική, είναι συνταγή αιθεροβαμόνων