Στις 20 Ιουλίου του 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο και έκτοτε
κατέχει το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκμεταλλευόμενη το
άφρον πραξικόπημα της χούντας των Ελλήνων συνταγματαρχών και των
ντόπιων λακέδων τους, εκτέλεσε την «ειρηνευτική επιχείρηση» προκειμένου
να υλοποιήσει τους μακροχρόνιους στρατηγικούς σχεδιασμούς της και να
πατήσει τα χώματα της Κύπρου. Τη Δευτέρα τα χαράματα οι σειρήνες θα
ηχήσουν σ΄ ολόκληρη τη νήσο για να θυμήσουν στους κατοίκους τις
εφιαλτικές στιγμές που έζησαν πολλοί το τραγικό εκείνο ξημέρωμα της 20ής
Ιουλίου του ΄74.
Κάθε Ιούλη οι πικρές μνήμες επανέρχονται. Για κάποιους είναι μια «επετειακή» ανάγκη. Για τους πολλούς είναι η πικρή ανάμνηση όσων έζησαν πριν 38 χρόνια.
Για τους νεότερους είναι η μνήμη πως μεγάλωσαν σε συνθήκες ημικατοχής.
Είναι κι αυτοί που προσπαθούν να αναθεωρήσουν την ιστoρία, να
δικαιολογήσουν άμεσα ή έμμεσα την εισβολή, φορτώνοντας την ευθύνη στο
θύμα. Διότι ασφαλώς τα όποια λάθη της ελληνικής πλευράς δεν μπορούν να
δικαιολογήσουν την εισβολή και προπάντων τη συνεχιζόμενη κατοχή. Η
Κυπριακή Δημοκρατία ήταν και παραμένει μια ανεξάρτητη Πολιτεία και
κανένας διεθνής νόμος δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κατοχή των εδαφών
της από τον εισβολέα.