Κώστας Βενιζέλος
Τελειώνει το αφήγημα των οπαδών της όποιας λύσης
Η
αφέλεια δεν έχει τέλος. Και επαναλαμβάνεται με το ίδιον ρεφρέν πως «η
τουρκική επιθετικότητα μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την επίτευξη
συμφωνίας στο Κυπριακό». Να λυθεί πώς; Μπορούμε να το λύσουμε μονομερώς;
Να λυθεί αποδεχόμενοι τις επιδιώξεις της Τουρκίας, που είναι πρόδηλες
και εκφράζονται με την πολιτική των κανονιοφόρων; Είναι προφανές πως το
καθεστώς Ερντογάν έχει αλλάξει την τακτική του και πέρασε από τη
ρητορική των απειλών στην κλιμάκωση της κρίσης με πράξεις πλέον.
Ακινητοποίησε το γεωτρύπανο της ΕΝΙ με τη χρήση πολεμικών σκαφών, δηλαδή
διά της βίας.
Είναι προφανές
πως αυτή η νέα τακτική αποτελεί κίνηση από την Άγκυρα, πρώτα για να
προωθήσει στην πράξη τις επεκτατικές της επιδιώξεις στην περιοχή.
Αξιώνει μερίδιο στη θάλασσα και στο αέριο και επιδιώκει να τα πάρει είτε
με ή χωρίς συμφωνία. Είναι δε πλέον σαφές, κυρίως μετά το Κραν Μοντάνα,
πως θέλει να αλλάξει –και επισήμως– τη βάση των συζητήσεων στο
Κυπριακό ενώ παράλληλα θα εξουδετερώσει τους όποιους σχεδιασμούς του
νόμιμου κράτους, του οποίου, ειρήσθω εν παρόδω, δεν αναγνωρίζει καν την
ύπαρξη, για να επιβάλει τις επιδιώξεις της. Έκπαλαι η Τουρκία επιδίωκε
τον πολιτικό και στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου και σε αυτή τη φάση, για
πρώτη ίσως φορά από το 1974 και εντεύθεν, προχωρεί στην πράξη.
