Κώστας ΒενιζέλοςΜόνη οδός η παραδοχή
Είναι
πρόδηλο πως κανένας
μηχανισμός και κανένα κατεστημένο δεν αντέχει στον χρόνο χωρίς να έχει πίσω του
ένα σύστημα συγκάλυψης. Να έχει, αυτό που λέγεται πάντα, πλάτες στα υψηλά
δώματα της εξουσίας. Στην Κύπρο, για δεκαετίες, οι μηχανισμοί αυτοί
λειτουργούσαν ατσαλάκωτοι. Δεν τους ενοχλούσαν, δρούσαν και ανακυκλώνονταν μέσα
από τις διάφορες εξουσίες και εναλλαγές της διακυβέρνησης. Σε αυτό το πεδίο,
ξεπερνιούνται και οι… ιδεολογικές διαφορές και οι αγκυλώσεις. Η εικόνα με τις
υπόγειες χρηματοδοτήσεις μέσω της γνωστής Focus, αλλά και μέσω άλλων διαδρομών, τα πάρτι με τις
μίζες και η αλληλοκάλυψη μεταξύ κατεργάρηδων, ρίχνουν περισσότερο νερό στο
ποτάμι της διαφθοράς και της διαπλοκής, αλλά ταυτόχρονα και της απαξίωσης. Κι
αυτό ενισχύεται όσο οι πληροφορίες βαθμηδόν μετατρέπονται σε στοιχεία, σε
επώνυμες καταγγελίες, ενώ οι εμπλεκόμενοι επιμένουν να παραπλανούν και να μην
προβαίνουν σε μια έντιμη παραδοχή. Μετά, ωστόσο, τα όσα μεσολάβησαν και να μην
παραδεχθούν, στη συνείδηση των πολιτών η «πράξη έγινε» και το χρήμα διοχετεύθηκε
ζεστό-ζεστό στα κομματικά ταμεία (ή σε συγκαλυμμένα κομματικά ταμεία). Τα
εμπλεκόμενα κόμματα, στην προκειμένη περίπτωση τα δύο μεγάλα, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ,
δεν έχουν πλέον δικαιολογίες και «πολιτικά επιχειρήματα». Και επειδή επιμένουν,
με τη γνωστή αλαζονεία, να υιοθετούν τακτικές παραπλάνησης και
αποπροσανατολισμού, θα πρέπει να βρούμε εμείς τις αποδείξεις ότι χρηματίζονταν
και όχι αυτοί να μας πείσουν….
