Οι εξαγγελίες-υπερπαραγωγή, οι εκποιήσεις και η κοροϊδία
Γ. Καλλινίκου
Είναι στιγμές που
πραγματικά διερωτάται κάποιος αν ζούμε όλοι στον ίδιο τόπο. Αν ακούμε όλοι τα
ίδια πράγματα. Αν αντιλαμβανόμαστε ορθά όσα ακούμε και όσα βλέπουμε. Μείζον
θέμα των ημερών, αυτό των προδιαγραφόμενων εκποιήσεων περιουσιών δανειοληπτών
που αδυνατούν να πληρώσουν τις δόσεις τους. Το σκηνικό όπως αφήνεται να
παρουσιαστεί, δείχνει καλά σχεδιασμένο. Η Τρόικα, αυτός «ο από μηχανής θεός»
που ήρθε στη ζωή μας για να καθορίσει τα πάντα, υποτίθεται ότι ασκεί ασφυκτικές
πιέσεις ώστε να ψηφισθεί από τη Βουλή άρον-άρον το νομοσχέδιο. Οι κυβερνώντες
υποτίθεται ότι δίνουν μάχη για να κάμψουν τις πιέσεις της Τρόικας και είτε να
εξασφαλιστεί κάποια παράταση είτε να μπουν τέτοιες πρόνοιες στο νομοσχέδιο ώστε
να προστατεύονται στο μέτρο του δυνατού οι οικονομικά ασθενέστερες τάξεις του
λαού. Και τα κόμματα; Εδώ μιλάμε για υπερθέαμα. Αστράφτουν και βροντούν σχεδόν
όλα. Τα βάζουν με την σκληρή, αδηφάγο και αμείλικτη Τρόικα. Τα βάζουν και με
την άτολμη, χλωμή και ανίσχυρη κυβέρνηση που αδυνατεί να κόψει το βήχα της Τρόικας.
Μόνο με τον εαυτό τους δεν τα βάζουν.