Διάλογος λοιπόν για τα ελληνοτουρκικά και Πενταμερής
για το Κυπριακό. Χωρίς την αναγκαία προετοιμασία και με τουρκικούς
όρους. Τους οποίους υπαγόρευσαν στην περίπτωση της Ελλάδας το Βερολίνο
και στην περίπτωση της Κύπρου οι Εγγλέζοι. Ένας διάλογος-παγίδα που
βολεύει ως διαδικασία τη συγκεκριμένη στιγμή την Άγκυρα και την ΕΕ. Την
Άγκυρα γιατί περιμένει να δει πώς θα εξελιχτούν οι σχέσεις της με τις
ΗΠΑ του Μπάιντεν και πώς θα τσεπώσει μερικά δισεκατομμύρια από τις
Βρυξέλλες, άλλα για το προσφυγικό και άλλα με διάφορες προφάσεις.
Βολεύει και την Ευρωπαϊκή Ένωση που θέλει να ξεφορτωθεί τον πονοκέφαλο
των δικών της ευθυνών. Έχουν κάποιο λόγο Ελλάδα και Κύπρος να συνδράμουν
την Τουρκία με ένα διάλογο σκοπιμότητας και μάλιστα με τους δικούς της
όρους;
