Nίκος Τόκας
Οπως διαχωρίζουν
τις τράπεζες σε καλές και κακές, ξεχωρίζοντας ουσιαστικά τα υγιή από τα σάπια
κομμάτια τους, κάτι παρόμοιο θα έπρεπε να είχε κάνει ήδη από καιρό και ο
κυπριακός λαός, όσον αφορά τους πολιτικούς του. Δηλαδή, να επέλεγε έναν τρόπο,
μια μέθοδο τελοσπάντων, ώστε, περνώντας τους από το κόσκινο της αξιολόγησης, να
επιλέξει και να κρατήσει τους αξιόπιστους ή έστω τους λιγότερο παραμυθάδες. Ρίχνοντας
στον καιάδα τους σκάρτους πολιτικούς, τους αναξιόπιστους, εκείνους που είναι
τελείως για τα... πανηγύρια! Δεν θα ήταν αυτός ένας τρόπος να καθαρίσει
οριστικά και αμετάκλητα το πολιτικό σκηνικό από τους τσαρλατάνους, τους
αλχημιστές και όσους προκαλούν καθημερινά πολιτική ηχορύπανση;
