Κώστας Βενιζέλος
Από τη φούσκα του Δείπνου στο
φιάσκο του Πελεράν
Η πενταμερής Διάσκεψη στη Γενεύη και οι
συναντήσεις των τεχνοκρατών που ακολούθησαν στο Μοντ Πελαράν επιβεβαίωσαν πως η
διαδικασία που προέκυψε στη Συμφωνία του Δείπνου απέτυχε, ήταν ένα φιάσκο. Ήταν μια φούσκα που έσπασε με την πρώτη
δοκιμασία. Κάθε φορά που καταγράφεται μια αποτυχία, κερδίζει ο δυνατός, χάνει ο
αδύνατος, ο οποίος αφήνει ως κληροδότημα για την επόμενη φάση νέα δεδομένα και
νέα τετελεσμένα ( πενταμερής). Ο νέος Γ.Γ. του ΟΗΕ, εννέα ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του,
πείστηκε να είναι παρών στο τελετουργικό και στις συναντήσεις που έγιναν την
ίδια μέρα καθώς προφανώς θεώρησε πως θα υπήρχε αποτέλεσμα. Πώς θα πειστεί άραγε να δηλώσει παρών σε
μια νέα διάσκεψη; Οι πρωταγωνιστές της κεντρικής σκηνής φόρτωσαν την προοπτική
για συμφωνία σε μια διαδικασία που εκ πρώτης όψεως δεν υποστηριζόταν από τις
συγκυρίες και τις εξελίξεις στον ευρύτερο πολιτικό και γεωστρατηγικό
περιβάλλον. Οι
προσωπικές ατζέντες των τρίτων, οι επιδερμικές προσεγγίσεις κάποιων εκ των
πρωταγωνιστών, οδήγησαν σε ένα σκηνικό που μόνο από την παρουσία του Γ.Γ., των ΥΠΕΞ των τριών εγγυητριών, ενίσχυε τις
προσδοκίες. Όμως το
σκηνικό ήταν πυροτέχνημα, έσβησε μετά την πρώτη λάμψη. Με ανοικτά πολλά
ζητήματα, με χάσμα απόψεων σε σημαντικές πτυχές, η Λευκωσία επέλεξε την
υιοθέτηση ενός οδικού χάρτη που καθιστούσε μεν την πορεία μονόδρομο, ωστόσο,
φαινόταν πως ήταν αδιέξοδη.
