Κωστάκης Αντωνίου
Συχνά οι πολιτικοί μας ηγέτες παραπέμπουν στην οικονομική καταστροφή του 1974 και στην πολιτική και κοινωνική συναίνεση που επεδείχθη τότε και στη βούληση του λαού να υποστεί θυσίες, προκειμένου να ανακάμψει η οικονομία και να σωθεί το κράτος. Αλλά τότε είχαμε φθάσει ένα βήμα πριν από τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και κανένας δεν είχε περιθώρια να προβάλει άρνηση. Ο εφιάλτης της πλήρους τουρκοποίησης της Κύπρου επικρέματο απειλητικός και δεν υπήρχε άλλη διέξοδος από τη συλλογική θυσία, για να επιβιώσουμε ως κράτος και ως λαός.
Σήμερα, πολλοί δεν συνειδητοποιούν ότι η κατάσταση δεν είναι λιγότερο εφιαλτική. Πιστεύουν ότι έχουν περιθώρια και θυσίες να μην κάνουν και στους ίδιους ρυθμούς ζωής να συνεχίσουν και κανένας κίνδυνος δεν προκύπτει για το κράτος.
