Κύπρος - Είναι του Μακάριου η διζωνική;

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΕΙΝΑΙ οι μέρες τέτοιες, είναι και η απελπισία των ηγετών μας που δεν έχουν άλλη πρόταση να μας κάνουν για να καθοδηγήσουν σοφά το λαό, εμφανίζουν ξανά και ξανά τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ως να είναι ο ιερός σκοπός της ζωής μας, κι όσοι την αμφισβητούν είναι παράφρονες και μας οδηγούν στη διχοτόμηση. Ας μην ξαναρωτήσουμε πού στο καλό μας οδήγησε μέχρι τώρα αυτή η σπουδαία πολιτική και πώς φτάσαμε τόσο απελπιστικά κοντά στην τελεσίδικη ντε γιούρε διχοτόμηση, αφού όλοι οι ηγέτες μας, μαζί και τα Ηνωμένα Έθνη και η Ευρώπη, επιδιώκουν τη διζωνική. Αλλά, τελευταία έχει ξεπεράσει κάθε όριο η προσπάθεια να αποδοθεί η διζωνική στον Μακάριο. Λόγω και του μνημοσύνου, λόγω και του ότι ένας υποψήφιος, ο Γιώργος Λιλλήκας, είναι από την Παναγιά και είναι εναντίον της διζωνικής κι ένας άλλος, ο Σταύρος Μαλάς, έχει συγγένεια με τον Μακάριο, όπως λέει ο ίδιος, και είναι υπέρ της διζωνικής. Λες και ψάχνουμε να βρούμε τη σήμερον ημέρα ποιος είναι ο Μακαριακός για να τον κάνουμε Πρόεδρο.

Στη δημοσιότητα τα απόρρητα βρετανικά σχέδια για την εξορία του Μακαρίου

Θανάσης Γκαβός, Λονδίνο

Αρχιεπίσκοπος Μακάριος

Η βρετανική κυβέρνηση σχεδίαζε την εξορία του αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις Σεϋχέλλες ήδη λίγο μετά την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ στην Κύπρο, τρεις μήνες πριν την κατάρρευση των ειρηνευτικών συνομιλιών.

Απόρρητα έγγραφα του τότε υπουργείο Αποικιών που αποχαρακτηρίστηκαν από το Φόρεϊν Όφις και δίνονται στη δημοσιότητα σήμερα δείχνουν ότι το Λονδίνο σχεδίαζε με τον κυβερνήτη των Σεϋχελλών τη «φιλοξενία διακεκριμένου επισκέπτη ή επισκεπτών από την Κύπρο» ήδη από το Σεπτέμβριο του 1955. Οι συνομιλίες μεταξύ Κύπρου και Βρετανίας με αφορμή τον αγώνα της ΕΟΚΑ κατέρρευσαν τρεις μήνες αργότερα και ο Μακάριος εξορίστηκε τελικά στο νησί του Ινδικού το Μάρτιο του 1956.
Τα απόρρητα αποικιακά έγγραφα που δημοσιοποιούνται αφορούν επίσης στη βίαιη πάταξη της εξέγερσης των Μάο-Μάο στην Κένυα και σε άλλα αμφιλεγόμενα περιστατικά που σημάδεψαν την περίοδο του τέλους της βρετανικής αυτοκρατορίας.

Για τους ανδριάτες οι Έλληνες πρωτοπορούμε...

ΕΦΗΜΕΡΑ

Δεν ήταν αρκετοί οι ανδριάντες;

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑχρονιά τιμήθηκε η μνήμη του εθνάρχη Μακαρίου. Γυμνασιάρχες και λυκειάρχες συγκέντρωσαν τους μαθητές και τους μίλησαν για τον Μακάριο, πρωτάκια έγραψαν προτασούλες για τον εθνάρχη παπαγαλίζοντας όσα τους είπαν οι δάσκαλοι, τα ιδιαίτερα δωμάτιά του στην αρχιεπισκοπή άνοιξαν διάπλατα για να τα περιδιαβούν όσοι επιθυμούν (ευτυχώς η καρδιά του θάφτηκε πια και δεν τη βλέπουν οι επισκέπτες), ο υπουργός Παιδείας εγκαινίασε την τοπιοτέχνηση γύρω από τον ανδριάντα του μπροστά από το Ευρυβιάδειο γυμνάσιο στη Λάρνακα. (Αφού δεν στήνονται πια άλλοι ανδριάντεςείμαστε υπερπλήρεις- εγκαινιάζεται το γρασίδι γύρω από τους ανδριάντες). Έπειτα ο υπουργός Παιδείας πορεύτηκε από τη Μονή της Χρυσορογιάτισσας μέχρι το άγαλμα Μακαρίου στην Παναγιά (είναι η εξέλιξη της μεγάλης πορείας που έγινε μικρή). Όλα αυτά κι άλλα πολλά στη μνήμη του Μακαρίου με αφορμή την ονομαστική του γιορτή. Για πόσα χρόνια ακόμα;