Ο Σκορσέζε με τον Ντε Νίρο και την Τζόντι Φόστερ στα γυρίσματα
του Ταξιτζή.
Aν υπήρχε Οσκαρ... κινηματογραφοφιλίας, ο Μάρτιν Σκορσέζε δεν θα χρειαζόταν να περιμένει 40 χρόνια για να το κερδίσει, όπως έγινε με τον «Πληροφοριοδότη». Λίγο να τον έχεις ακούσει να μιλάει (και είχα αυτή την τύχη όταν τον συνάντησα για μοναδική φορά από κοντά για το «Kundun», το 1996), λίγο να παρατηρήσεις τις ταινίες του με τις δεκάδες παραπομπές σε είδη και παλαιότερα φιλμ, αμέσως καταλαβαίνεις το πάθος του για τον κινηματογράφο. Ωστόσο, όπως απέδειξε με το «Νησί των καταραμένων», ο Σκορσέζε ξέρει να προσαρμόζει τις γνώσεις και τη βαθιά αγάπη του για το σινεμά στα δικά του μέτρα και με το δικό του στυλ. Και είναι ένας δημιουργός που θυμάται το παρελθόν για να ατενίζει το μέλλον.
