Στέφανος Κωνσταντινίδης*
Δύσκολοι και ζοφεροί καιροί. Με
αναφορά σ’ έναν κόσμο που γίνεται κάθε μέρα και πιο αβέβαιος, και πιο
απρόβλεπτος. Ένα ρευστό σκηνικό χαρακτηρίζει το πλανητικό μας σύστημα,
μια αστάθεια και συχνές ανατροπές. Ίσως να περνάμε μια μεταβατική
περίοδο, μακράς όμως διαρκείας με τα πεπερασμένα ανθρώπινα όριά μας.
Αυτό το ρευστό τοπίο με την αβεβαιότητα που το διακρίνει γίνεται ακόμη
πιο απρόβλεπτο με όσα συμβαίνουν στην Ουάσινγκτον με έναν Αμερικανό
Πρόεδρο που έχει περιορισμένη αντίληψη των διεθνών σχέσεων και των
διεθνών πραγματικοτήτων. Έναν Πρόεδρο με μια χαοτική πολιτική που ούτε
με τους συνεργάτες του μπορεί να συνεννοηθεί και τους οποίους απολύει
τον ένα μετά τον άλλο! Ανάμεσά τους στα χρόνια που πέρασαν και οι δύο
πυλώνες της αμερικανικής κυβέρνησης, ο υπουργός Εξωτερικών πρώτα, ο Ρεξ
Τίλερσον και αργότερα αυτός της Άμυνας, ο Τζιμ Μάτις, οι οποίοι ήταν οι
σύνδεσμοί του με το αμερικάνικο θεσμικό, αλλά και το «αόρατο»
κατεστημένο, αυτοί που τον προσγείωναν και που ενέπνεαν εμπιστοσύνη
στους συμμάχους των ΗΠΑ, ακόμη και στους αντιπάλους της. Η πολιτική
Τραμπ δημιουργεί ένα κενό σε πλανητικό επίπεδο. Το οποίο εκμεταλλεύτηκε
αριστοτεχνικά η Μόσχα, επιβεβαιώνοντας και ενισχύοντας την παρουσία της
στη Μέση Ανατολή και ειδικά στη Συρία. Αλλά και η Κίνα, παρά τον
εμπορικό πόλεμο που της κήρυξε ο Αμερικανός Πρόεδρος, συνεχίζει την
ανοδική της πορεία. Τόσο που πολλοί πολιτικοί αναλυτές θεωρούν ότι σε
αυτήν ανήκει η επόμενη δεκαετία.
