Βιστωνίτης Αναστάσης
Ρίτσος: Η αμεσότητα της εμπειρίας
Ξαναδιαβάζουμε τις «Μαρτυρίες», ποιήματα για την καθημερινότητα, ανώτερα από τη «Ρωμιοσύνη» και τον «Επιτάφιο». Η αστική παράδοση στον λόγο ενός αριστερού ποιητή
Γιάννης Ρίτσος
Γιάννης Ρίτσος
Μαρτυρίες.
Σειρά πρώτη.
Σειρά δεύτερη.
Σειρά τρίτη
Εκδόσεις Κέδρος, 2014,
Στο τεράστιο έργο του Γιάννη Ρίτσου οι Μαρτυρίες κατέχουν ξεχωριστή θέση. Τόσο για τη συνάφειά τους με το magnum opus του, την Τέταρτη διάσταση, όσο και για την αξία τους καθαυτή. Γραμμένα σε μία δεκαετία, από το 1957 ως το 1967, τα ποιήματα αυτά επιτυγχάνουν κάτι ως τότε πρωτοφανές: να αναδείξουν το αινιγματικό και το κρυπτικό περιεχόμενο της καθημερινότητας, το άλλο, όπως το όρισαν οι ρομαντικοί, τη μεταφυσική της στιγμής που αντλεί από την αίσθηση τη σημασία και από το τετριμμένο την ακαριαία λάμψη της αιωνιότητας. Για τον Ρίτσο όλη η ζωή είναι ποιητική ζωή ή καλύτερα: μπορεί να τη ζει κανείς ποιητικά στα όρια της ευαισθησίας, σε μια απλή εικόνα που αποσπάται από τον χρόνο, σε μια κίνηση, σε μια χειρονομία που σφραγίζει το παρόν και τη μνήμη.
