ΕΦΗΜΕΡΑ
Πόλεμος λευκών κολάρων
Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
ΑΥΤΟ που ζούμε είναι ένας πόλεμος. Ο οποίος διεξάγεται με άλλους όρους, άλλους τρόπους, αλλά με στόχο, μάλλον, ίδιο. Το μοίρασμα ξανά της πίτας της εξουσίας και τον επανασχεδιασμό του παγκόσμιου χάρτη. Ένας πόλεμος, τον οποίο δεν τον ονοματίζουμε έτσι και δεν έχουμε καθαρή εικόνα των αποτελεσμάτων του. Ένας πόλεμος σχεδόν αναίμακτος, ένας πόλεμος λευκών κολάρων, χωρίς στρατιωτικούς και επιτελάρχες. Ένας πόλεμος πρωτόγνωρος που μας βρίσκει απροετοίμαστους, αφού δεν ζήσαμε ξανά παρόμοιο και ούτε τον αναμέναμε. Πιο πολύ φοβόμασταν την εισβολή των εξωγήινων. Κτίζαμε καταφύγια για να προστατευτούμε από κακά που θα μας έβρισκαν από τον ουρανό, από έξυπνα και ηλίθια όπλα. Στην παρούσα κατάσταση ούτε κονσέρβες δεν φροντίσαμε να αποθηκεύσουμε . Ζώντας εποχές αφθονίας, κόψαμε το συνήθειο αυτό που είτε οι Τούρκοι ανέβαζαν τους τόνους είτε έβγαινε καπνός από κάποιον πυρηνικό σταθμό σπεύδαμε να αγοράσουμε συμπυκνωμένο γάλα και ξηρά τροφή. Τα οποία έληγαν και πετάγαμε ή στέλναμε στους πεινασμένους της Αφρικής.