Νικόλας Άσιμος, ένας, μεταθανατίως, διάσημος του περιθωρίου

Ο Νικόλας Άσιμος δεν θα είχε θέση σήμερα στα Εξάρχεια

ΓΙΩΤΑ ΣΥΚΚΑ

• 
  Στην Αθήνα ο Νικόλας Ασιμος έστηνε αυτοσχέδιες παραστάσεις στον δρόμο και συχνά διέκοπτε την κυκλοφορία.

«Δεν είναι αφιέρωμα, αλλά έκθεση του ανέκδοτου αρχείου του Νικόλα Ασιμου», λέει ο εικαστικός Φώτης Καραγεωργίου, διοργανωτής της έκθεσης στο «Bios. Ρομάντσο». «Ελάτε μαζί μας μια βόλτα», είναι ο τίτλος της, εμπνευσμένος από το πλακάτ που κρατούσε ο Ασιμος στα Εξάρχεια τη δεκαετία του ’80. «Θα σας ανοίξουμε τα μάτια», μας παρότρυνε τότε, ντυμένος αλλόκοτα με ένα φόρεμα και ένα σάλι στους ώμους. Μα όσο αλλόκοτη έμοιαζε η συμπεριφορά του, τόσο τρυφερά, ακόμα και μέσα στον σαρκασμό τους, ήταν μερικά τραγούδια του που ερμήνευσαν, εκτός από τον ίδιο, η Χάρις Αλεξίου και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.

Οσοι τον έζησαν λένε ότι πάλευε με τους δαίμονές του.

Αυτοσχέδιες παραστάσεις
Ο Νικόλαος Ασημόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, μεγάλωσε στην Κοζάνη, εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ, αλλά το 1973 τα εγκατέλειψε όλα και ήρθε στην Αθήνα. Στις μπουάτ της Πλάκας συνεργάστηκε με πολλούς, η πρώτη δισκογραφική του απόπειρα το 1975 λογοκρίθηκε, και έκτοτε ηχογραφούσε και διακινούσε κασέτες ο ίδιος. Στην Αθήνα έστηνε αυτοσχέδιες παραστάσεις στον δρόμο, συχνά διέκοπτε την κυκλοφορία, έκανε περάσματα σε κινηματογραφικές ταινίες. Η σχέση με τα ψυχιατρεία ξεκίνησε το 1981. Το 1988, λίγο πριν δικαστεί κατηγορούμενος για βιασμό, βρέθηκε κρεμασμένος στο σπίτι του στην οδό Καλλιδρομίου 55. Ηταν μόλις 38 ετών. «Εχουμε την απολογία του, ένα απίστευτα σουρεαλιστικό κείμενο, από το οποίο θα δείξουμε την πρώτη σελίδα. Δείχνει ένα άνθρωπο που ήδη κάλπαζε αλλού».
Τριάντα ένα χρόνια από τότε, μια επίσκεψη στην έκθεση που παρουσιάζει το αρχείο του (τελεί υπό την αιγίδα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών), είναι ευκαιρία να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε μία από τις χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες της δεκαετίας του ’80.