Η Σύνοδος Ε.Ε. - Τουρκίας την Κυριακή 29 Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες αποτελεί κλασικό παράδειγμα επικοινωνιακής διαχείρισης για εσωτερική κατανάλωση και από τις δύο πλευρές, στην ουσία για το Βερολίνο και την Αγκυρα:
- Η Μέρκελ μπορεί τώρα να λέει στους εκ δεξιών επικριτές της αλλά και στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ότι αντιμετώπισε το πρόβλημα του ελέγχου των προσφυγικών ροών στην πηγή του, στην Τουρκία, και απέσπασε τη δέσμευση των Ερντογάν - Νταβούτογλου ότι θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να ελέγξουν το κύμα των προσφύγων.
- Η τουρκική ηγεσία δεσμεύθηκε σε κάτι που δεν θέλει και δεν μπορεί να υλοποιήσει. Δεν θέλει, γιατί ουδείς ηγέτης σε οποιαδήποτε χώρο δεν θα έπαιρνε το ρίσκο να εγκλωβίσει στην επικράτειά του, έναντι οποιουδήποτε οικονομικού ανταλλάγματος, εκατομμύρια πρόσφυγες, και ταυτόχρονα δεν μπορεί γιατί η τουρκοσυριακή μεθόριος είναι εμπόλεμη ζώνη και από τις δύο μεριές.