Τουρκία - Αντί της διασφάλισης του «Στρατηγικού Βάθους» του Νταβούτογλου η Τουρκία μοιάζει με πλοίο που προσάραξε σε Στρατηγικό Αβαθές

 

Γιώργος Καπόπουλος

Η Σύνοδος Ε.Ε. - Τουρκίας την Κυριακή 29 Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες αποτελεί κλασικό παράδειγμα επικοινωνιακής διαχείρισης για εσωτερική κατανάλωση και από τις δύο πλευρές, στην ουσία για το Βερολίνο και την Αγκυρα:

• Η Μέρκελ μπορεί τώρα να λέει στους εκ δεξιών επικριτές της αλλά και στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ότι αντιμετώπισε το πρόβλημα του ελέγχου των προσφυγικών ροών στην πηγή του, στην Τουρκία, και απέσπασε τη δέσμευση των Ερντογάν - Νταβούτογλου ότι θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να ελέγξουν το κύμα των προσφύγων.
• Η τουρκική ηγεσία δεσμεύθηκε σε κάτι που δεν θέλει και δεν μπορεί να υλοποιήσει. Δεν θέλει, γιατί ουδείς ηγέτης σε οποιαδήποτε χώρο δεν θα έπαιρνε το ρίσκο να εγκλωβίσει στην επικράτειά του, έναντι οποιουδήποτε οικονομικού ανταλλάγματος, εκατομμύρια πρόσφυγες, και ταυτόχρονα δεν μπορεί γιατί η τουρκοσυριακή μεθόριος είναι εμπόλεμη ζώνη και από τις δύο μεριές.

Σε ό,τι αφορά το άνοιγμα νέων Κεφαλαίων στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, η Αγκυρα γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να κλείσουν στο ορατό μέλλον, με μοναδικό ουσιαστικό ενδιαφέρον την ευρωπαϊκή νομιμοποίηση της αυταρχικής εκτροπής του καθεστώτος Ερντογάν.

Γεωπολιτική - Γόρδιος δεσμός η Μέση Ανατολή

 

Ξένια Τούρκη

Οι αντικαθεστωτικοί πολεμούν εναντίον του Μπασάρ αλ Άσαντ. Ο σύρος πρόεδρος έχει τη βοήθεια του Ιράν. Το σιιτικό Ιράν υποστηρίζει, επίσης τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο και είναι εναντίον της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ και άλλων σουνιτικών κρατών. Η Τουρκία, ένα άλλο σουνιτικό κράτος υποστηρίζει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Αίγυπτο και φωνάζει για το Ισραήλ, που υποτίθεται ότι κρατά ουδέτερη στάση αλλά στην ουσία θέλει την απομάκρυνση του Μπασάρ αλ Άσαντ.

ΝΑΤΟ, Συρία, Κύπρος και ευρώ

 

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Το ΝΑΤΟ ολοκληρώνει την τεχνική προετοιμασία στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία, ενώ, αν πιστέψουμε την ισραηλινή ιστοσελίδα Debka, που φημολογείται ότι συνδέεται με μυστικές υπηρεσίες, ο Πούτιν προειδοποίησε με έντονο τρόπο ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον τέτοιας προοπτικής διατάσσοντας επιτάχυνση παραδόσεων ρωσικών όπλων στη Δαμασκό. Οι Αμερικανοί πιέζουν ταυτόχρονα τον Ερντογάν να δεχθεί στάθμευση ισραηλινών αεροσκαφών στη χώρα του. Η συριακή πολιτική της Τουρκίας δημιουργεί όμως έντονα πολιτικά προβλήματα στους ισλαμιστές, ιδίως μετά την ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στη Δαμασκό.

Μέση Ανατολή - Μετά την ανατροπή καθεστώτων, η διάλυση αραβικών χωρών;

Του Νίκου Κωνσταντάρα

Η θύελλα που χτύπησε τις αραβικές χώρες τα τελευταία δύο χρόνια δεν ανατρέπει μόνο καθεστώτα, αλλά υπονομεύει και την εδαφική ακεραιότητα πολλών κρατών. Από τη Λιβύη έως τη Συρία και το Ιράκ, γίνεται όλο και πιο πιθανό ότι ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί κάποια μορφή ειρήνης στο εγγύς μέλλον είναι να αλλάξει ο χάρτης της Μέσης Ανατολής – ο χάρτης που σχεδιάστηκε από τις νικήτριες δυνάμεις μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πάνω στα ερείπια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Μέση Ανατολή - Κουρδική ανάφλεξη

Οι Κούρδοι της Συρίας αναδεικνύονται ως παράμετρος μεγίστης γεωπολιτικής περιφερειακής αβεβαιότητας, καθώς πλησιάζει το τέλος του καθεστώτος Ασαντ στη Δαμασκό.


Το πολιορκημένο καθεστώς έχει δώσει τους τελευταίους μήνες στους Κούρδους που εντοπίζονται γεωγραφικά στη Βορειοανατολική Αιχμή της Συρίας πλήρη ελευθερία κινήσεων να παρενοχλούν την τουρκική πλευρά με συνέπεια να συγκρούονται ανοικτά με τις ετερόκλητες, ακόμη, ομάδες των αντικαθεστωτικών. Αν η περιοχή αυτή, όπως είναι πολύ πιθανό, ξεφύγει από τον έλεγχο της επόμενης κυβέρνησης της Δαμασκού, τότε τίθεται το ερώτημα της αντίδρασης τόσο της Αγκυρας όσο και της υπό τον Μπαρζανί Αυτόνομης Κουρδικής Οντότητας του Βορείου Ιράκ.

Γεωπολιτικά παιχνίδια στη Μέση Ανατολή

Στέφανος Κωνσταντινίδης*
Τα τελευταία γεγονότα στην Αίγυπτο, με τη σύγκρουση ανάμεσα στους ισλαμιστές και τις κοσμικές
πολιτικές δυνάμεις, αναδεικνύουν για άλλη μια φορά την στρατηγική σημασία της χώρας αυτής και
τον ρόλο της στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής. Τα γεγονότα στην Αίγυπτο ξεκίνησαν όταν ο ισλαμιστής πρόεδρος της χώρας Μωχάμετ Μόρσι, εκμεταλλευόμενος τον ρόλο που διαδραμάτισε στην εκεχειρία ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Γάζα, περιβλήθηκε με έκτακτες δικτατορικές εξουσίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Αμερικανοί που συνεργάστηκαν στενά με τον Μόρσι για την εκεχειρία αυτή, στην παρούσα κρίση τον στήριξαν ουσιαστικά, καλώντας μάλιστα τους αντιπάλους του να δείξουν μετριοπάθεια.