Οταν παρατραβάς το σκοινί μπορεί να σπάσει
Πριν από μία εβδομάδα, το ευρωπαϊκό ιερατείο είχε πανικοβληθεί από το ενδεχόμενο ανεξέλεγκτων εξελίξεων στην Ελλάδα. Διαβεβαίωνε ότι η 5η δόση θα καταβληθεί και ότι δρομολογείται νέο δάνειο - μαμούθ. Οταν ο κίνδυνος κατάρρευσης απομακρύνθηκε, το ιερατείο επανήλθε σε εκβιασμούς, που σε μεγάλο βαθμό είναι μπλόφα. Ακόμα και όσοι τους ασκούν ομολογούν πια ότι η ελληνική κρίση αποτελεί μεγάλο συστημικό κίνδυνο για την Ευρωζώνη. Ως εκ τούτου, είναι υποχρεωμένοι για το δικό τους συμφέρον να αποτρέψουν μία στάση πληρωμών.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να εκμεταλλευθεί την κατάσταση για να αποφύγει τη δημοσιονομική εξυγίανση. Σημαίνει, όμως, ότι από διαπραγματευτικής απόψεως δεν είναι παντελώς γυμνή, όπως προσπαθεί να μας πείσει το «κόμμα του Μνημονίου». Η κυβέρνηση ούτε διαπραγματεύθηκε ούτε τήρησε επαρκώς τις δεσμεύσεις της. Το αποτέλεσμα ήταν να σπαταλήσει και το απόθεμα της λαϊκής ανοχής στο εσωτερικό και τα υπολείμματα αξιοπιστίας στο εξωτερικό. Η ευκολία με την οποία Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου αποδέχονταν τις εντολές της άρεσε στην τρόικα. Την εξόργιζε, όμως, η ανικανότητα - ασυνέπειά τους. Στην πραγματικότητα, οι δύο αυτές επιφανειακά αντιφατικές συμπεριφορές είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.