Κάτι ξέρουν αυτοί περισσότερο από τις ιερεμιάδες της Αθήνας

Wall Street Journal: Η διαφαινόμενη συμφωνία ανεβάζει το ευρώ

Ενισχύθηκε έναντι του δολαρίου μετά τη eurogroup, υποστηρίζει η εφημερίδα 
Aθήνα 

Ελπίδα ότι το Eurogroup της 16^ης Φεβρουαρίου θα συμφωνήσει επί ενός σχεδίου για την Ελλάδα διαπιστώνει η Wall Street Journal.
  Η εφημερίδα τονίζει ότι δεν υπήρξε «καμία κοινή δήλωση», μετά από έξι ώρες συνομιλιών, αλλά υπάρχει ελπίδα ότι αυτό θα γίνει την προσεχή Δευτέρα.
Σύμφωνα με την ανταπόκριση, οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης επιχείρησαν να βρουν μια «σαφή γραμμή» για το πώς θα ασχοληθούν με τα οικονομικά ζητήματα της Ελλάδας, κάνοντας λόγο για «ανάμικτα μηνύματα» από τη νέα κυβέρνηση στην Αθήνα.
Όπως σημειώνεται, μεταξύ άλλων, «οι υπουργοί, μαζί με τους επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δεσμεύτηκαν να συνεχίσουν να μιλούν κατά τις προσεχείς ημέρες, με την ελπίδα ότι θα καταλήξουμε σε ένα σχέδιο κατά την επόμενη συνεδρίασή τους».
Επίσης, επισημαίνεται ότι «σε μια ασυνήθιστη εξέλιξη για συναθροίσεις τους, οι υπουργοί δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν σε μια κοινή δήλωση, παρά τα όσα δήλωσαν αξιωματούχοι».
Η εφημερίδα αναφέρει ότι το ευρώ ενισχύθηκε έναντι του δολαρίου, μετά από πληροφορίες ότι η Ελλάδα έφτασε σε κατ' αρχήν συμφωνία για την παραμονή στο πρόγραμμα διάσωσής της.

Ελλάδα - Ο ευρωπαϊκός επαρχιωτισμός των ελίτ

Tου Σταύρου Λυγερού

Είναι κοινός τόπος πια ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σ’ ένα μεταμοντέρνο ευρωπαϊκό προτεκτοράτο. Η ουσιαστική χρεοκοπία δεν ανέδειξε μόνο τις εγκληματικές ευθύνες του πολιτικού συστήματος. Ανέδειξε και το σύνδρομο εξάρτησης συνολικά της άρχουσας τάξης. Εντυπωσιάζει η ευκολία με την οποία οι κυρίως υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας κατέφυγαν στην αγκαλιά των ξένων κηδεμόνων κι από εκεί παραδίδουν μαθήματα μονοδιάστατης λιτότητας στην κοινωνία. Πίσω από τη σημαία του ευρωπαϊσμού και του εκσυγχρονισμού κρύβεται συνήθως το δίδυμο του ιδεολογικού μεταπρατισμού και του μετέωρου κοσμοπολιτισμού. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τη μία από τις δύο εκδοχές του ευρωπαϊκού επαρχιωτισμού.

Ευρωπαϊκά αδιέξοδα και ελληνικές αμηχανίες

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Ευρωπαϊκές ισορροπίες

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη

Ενα ερώτημα που τίθεται αυτές τις μέρες στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι αν η εκλογή του Φρανσουά Ολάντ και κατά δεύτερο λόγο οι ελληνικές εκλογές θα αλλάξουν τις ευρωπαϊκές ισορροπίες. Αν και το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γαλλίας είναι σήμερα ίσως το πιο αριστερό σοσιαλιστικό κόμμα στην Ευρώπη και επιπλέον ο Φρανσουά Ολάντ είχε την υποστήριξη για την εκλογή του και από πολιτικές ομάδες ακόμη περισσότερο αριστερές, είναι αμφίβολο αν η εκλογή του θα οδηγήσει σε διατάραξη των ευρωπαϊκών ισορροπιών. Υπάρχει το προηγούμενο του Φρανσουά Μιτεράν, ο οποίος συνεργάστηκε με την τότε γερμανική χριστιανοδημοκρατική Δεξιά που εκπροσωπούσε ο καγκελάριος Χέλμουτ Κολ χωρίς να διαταχθούν οι ευρωπαϊκές ισορροπίες.
Εξάλλου ο ίδιος ο Ολάντ με εξαίρεση το δημοσιονομικό σύμφωνο για το οποίο δήλωσε ότι θα το επαναδιαπραγματευθεί δεν προέβαλε άλλες σοβαρές αντιρρήσεις στην ευρωπαϊκή πολιτική που ακολουθείται σήμερα. Είναι δε χαρακτηριστικό πως η Μέρκελ, που αντιμετωπίζει τα δικά της εσωτερικά προβλήματα, δεδομένου ότι το δημοσιονομικό σύμφωνο θα πρέπει να εγκριθεί από τα δύο τρίτα του γερμανικού κοινοβουλίου, έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να το επαναδιαπραγματευτεί. Οι δε σημερινές ισορροπίες στην Ευρώπη δεν ευνοούν τον Ολάντ. Είναι πιθανό βεβαίως, για να περισωθούν τα προσχήματα, να γίνουν κάποιες γενικόλογες αναφορές σε μια πολιτική ανάπτυξης, κάτι που θα ικανοποιούσε τον νέο Γάλλο πρόεδρο. Ούτως ή άλλως, το Παρίσι παρουσιάζεται τα τελευταία χρόνια αποδυναμωμένο απέναντι στο Βερολίνο.

Ο μεγάλος ασθενής της Ευρώπης...

Αλέξανδρος Καψύλης  
Le Monde: Δοκιμασία για τον Ολάντ η ελληνική κρίση

«Δεν είναι έξυπνο να απειλεί κανείς με έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ»

Πηγή: REUTERS

 
«Ελληνική καταιγίδα στην Ευρώπη» τιτλοφορείται τετρασέλιδο αφιέρωμα στις μετεκλογικές εξελίξεις στην Ελλάδα που δημοσιεύει η «Le Monde». Η γαλλική εφημερίδα διαπιστώνει ότι η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης στην Ελλάδα βυθίζει εκ νέου την ΕΕ στην κρίση και προσθέτει ότι προς το παρόν τα περιθώρια χειρισμού του Φρανσουά Ολάντ στο ελληνικό ζήτημα είναι πολύ περιορισμένα.
Η εφημερίδα αναφέρει ότι η εξέγερση των ελλήνων ψηφοφόρων κατά της λιτότητας υποθηκεύει το πρόγραμμα της ευρωπαϊκής βοήθειας και ότι «το ερώτημα μιας εξόδου των Αθηνών από τη νομισματική ένωση επιστρέφει στο προσκήνιο». Ο ανταποκριτής της εφημερίδας στις Βρυξέλλες Φιλίπ Ρικάρ, ωστόσο, καταγράφει δήλωση στενού συμβούλου αξιωματούχου της ΕΕ (ονόματα δεν αναφέρονται) ότι «δεν υπάρχει καμία οικονομική βιασύνη» στην ελληνική υπόθεση.

Πολιτικές ολιγωρίες

Πρόσωπα

Της Pίτσας Mασούρα

Παλιότερα οι πολιτικοί είχαν τη δυνατότητα να αναβάλλουν τις αποφάσεις τους. Υπόσχονταν προεκλογικά, ανέβαλαν μετεκλογικά. Ηταν ένα προσφιλές παίγνιο που απέδωσε αίγλη και χρήμα. Σήμερα, ο αναβλητικός πολιτικός οφείλει να αποσυρθεί στην Ιστορία. Οι νέες συνθήκες ζωής ενέχουν το σπέρμα του κατεπείγοντος. Ο πολιτικός υποχρεούται να λάβει μια σημαντική απόφαση σήμερα, ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους. Αύριο θα είναι αργά. Στην Ελλάδα, τη χώρα των μεγάλων εξαιρέσεων, η πολιτική αναβλητικότητα αναδείχθηκε σε «γενναιότητα» καθ' όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Πράγματι, εθεωρείτο γενναιότης εκ μέρους του πολιτικού προσωπικού της χώρας, στο όνομα της κομματοκρατίας και της εφήμερης ευημερίας του λαού να αναβάλει για αργότερα την επίλυση ζωτικής σημασίας θεμάτων, όπως το συνταξιοδοτικό και να διαγράφει ονόματα, όπως αυτό του Σπράου ή του Γιαννίτση, οι οποίοι αν μη τι άλλο περιέγραφαν ωμά την πραγματικότητα. Θέλω να ελπίζω ότι όσοι επέδειξαν αυτή την υστερόβουλη αναβλητικότητα θα νιώθουν βαριές τις ευθύνες στους ώμους τους, δεδομένου ότι σύρουν σε ένα τεράστιο αδιέξοδο τα παιδιά τούτης της χώρας.
Η αναβλητικότητα δεν οφείλεται μόνο στη ψηφοθηρική λαγνεία του πολιτικού. Πολλές φορές ανακύπτει μέσα απ' τη λανθασμένη ανάλυση ενός γεγονότος. Μετά το σοκ του 2008, ο καθηγητής του Χάρβαρντ Ντάνι Ρόντρικ επέρριψε ευθύνες σε διαπρεπείς οικονομολόγους, καθώς οι τελευταίοι δεν αντελήφθησαν το μέγεθος της κρίσης, με αποτέλεσμα να συμπαρασύρουν μαζί τους τους Ευρωπαίους πολιτικούς, πρωτίστως δε τη Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ. Η ευρωπαϊκή ολιγωρία έχει εξαντληθεί ως θέμα, αλλά δεν είναι αδικαιολόγητη. Η Ε. Ε. οικοδομήθηκε πάνω στον μύθο ότι «είμαστε ένας λαός με κοινό πεπρωμένο». Εκ των υστέρων ανακαλύψαμε ότι οι τοπικές και οι εθνικές διαφορές δεν επιλύονται εύκολα και ότι οι πολίτες αντιδρούν διαφορετικά. Αν σ' αυτή την εικόνα προσθέσουμε την απουσία συγκεκριμένων αξιών, τότε ίσως μπορούμε ευκολότερα να αντιμετωπίσουμε την ολιγωρία της Ευρώπης.

Der Spiegel: «Οι Ευρωπαίοι στηρίζουν τον αντιδημοφιλή έλληνα πρωθυπουργό» Με την πλάτη στον τοίχο η αντιπολίτευση, λέει το γερμανικό περιοδικό

   Βερολίνο

«Ο έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ήταν πολύ σιωπηλός στο δείπνο εργασίας που πραγματοποιήθηκε στο κτίριο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες το βράδυ της Πέμπτης. Άλλωστε όλα είχαν ήδη ειπωθεί.»

Ετσι περιγράφει το κλίμα που επικράτησε στην τελευταία σύνοδο κορυφής της ΕΕ, το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel. Σε σημερινό του άρθρο παρουσιάζει τους «αντίθετους πολιτικούς βίους» που διάγουν το τελευταίο διάστημα ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. «Ο έλληνας πρωθυπουργός επέστρεψε στην Ελλάδα όπου έχει καταστεί ιδιαιτέρως αντιδημοφιλής (…) όμως ήδη από την αρχή της συνόδου κορυφής είχε πάρει αυτό που ζητούσε» αναφέρει χαρακτηριστικά το Spiegel.