Πολιτισμός - Μουσείο για τον 'Αγγελο Σικελιανό

Ελένη Χρήστου

Ενενήντα χρόνια παρά ένα, στις 21 Ιουνίου  του 1928, ημέρα Πέμπτη, στις 20.00, η Εύα Σικελιανού έδινε διάλεξη στη Νέα Υόρκη με θέμα «Η επανίδρυση των Δελφών ως ενός Παγκόσμιου Κέντρου». Η διάλεξη, που συνοδευόταν από διαφάνειες των πρώτων Δελφικών Εορτών του 1927, αποτελούσε «Εκκληση στους φίλους της Ελλάδας» και είχε στόχο τη συγκέντρωση 100.000 δολαρίων για τις «Δελφικές Σχολές και Εορτές».

Ο Αγγελος και η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού οραματίζονταν στους Δελφούς ένα πανεπιστήμιο με Σχολές Φιλοσοφίας, Ποίησης, Δράματος και Μουσικής, «στη βάση της αυθεντικής ελληνικής εκπαίδευσης... σώματος και πνεύματος... που οδήγησε στον αξεπέραστο για την ανθρωπότητα Χρυσούν Αιώνα».

Αγγελος Σικελιανός - 62 χρόνια μετά τον θάνατό του

Η σκέψη του μεγάλου ποιητή παραμένει επίκαιρη

Λαμπρινή Κουζέλη 

Θεωρείται ένας από τους εθνικούς μας ποιητές και μια από τις θρυλικές υποψηφιότητες για το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας. Συμπληρώνονται σήμερα 62 χρόνια από τον θάνατο του Λευκαδίτη Άγγελου Σικελιανού (1884-1951), του ποιητή του «Αλαφροΐσκιωτου», του «Διθυράμβου του ρόδου», της «Ιεράς οδού», του τραγωδού της «Σίβυλλας» και του «Δαίδαλου στην Κρήτη». Πέθανε στις 19 Ιουνίου του 1951, μια χρονιά αρκετών λογοτεχνικών «αναχωρήσεων», με πρώτο τον Γεώργιο Δροσίνη, τον οποίο ακολούθησε ο Γρηγόριος Ξενόπουλος.

Ποίηση - Ο Εμπειρίκος, ο Σικελιανός και ο Παλαμάς

Πώς επεξεργάζονται οι τρεις ποιητές τον μύθο του Πανός και του Διονύσου και πώς συνθέτουν τη συγκρητιστική θεολογία τους

                  Ο Πάνας παίζει λύρα μπροστά στο ξόανο του Διονύσου

 
Του Παντελή Μπουκάλα
Ενας από τους κομβικούς μύθους του Εμπειρίκου είναι ο μύθος του αθάνατου θεού Πανός, ο οποίος αφήνει ανεξίτηλα τα ίχνη του σε όλο το έργο του ποιητή. Στην Παγκόσμιο Συμπολιτεία της Νέας Εποχής, στον «Μεγάλο Ανατολικό», «η επίσημος θρησκεία ήτο η του Πανός», ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και στο επιμνημόσυνο κείμενό του για τη Μαρία Βοναπάρτη ο ποιητής δεν λησμονεί «τους λαγαρούς αυλούς του αιωνίου Πανός». Πόσο θα αυθαιρετούσαμε άραγε αν υποθέταμε ότι ο Εμπειρίκος αναδέχεται και επανεγγράφει, σαφώς μετατοπίζοντάς το και μετατονίζοντάς το, ένα από τα πολλά θέματα της ιδιαίτερα εκτεταμένης παλαμικής ποίησης;