Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου
Κάτω απ᾿ τη γέρικη συκομουριὰ/ στεγνὸς ὁ αγέρας γύρισε/ οσμίζουνταν παντού φλουριά και μας επούλησε
Τι γυρεύω εγώ εδώ;
Αν πιστέψουμε πως αυτός ο πήλινος
κυριούλης που στήθηκε στην Αγία Νάπα είναι ο Γιώργος Σεφέρης, σίγουρα θα
αναρωτιέται πού βρέθηκε και τι δουλειά έχει αυτός εκεί πέρα ανάμεσα σε
μεθυσμένους τουρίστες, φωτεινές ταμπέλες, ακαλαίσθητα κτίσματα, μεγάλα
ξενοδοχεία, υδατοπάρκα, κράχτες, μαρίνες και πολυτελείς επαύλεις. Ο
ίδιος μιλούσε για έναν τόπο όπου ένας άγγελος τραβούσε μαζί με τους
ψαράδες τα δίχτυα, τα οποία το φως του ήλιου τα έκανε να μοιάζουν χρυσά.
Μιλούσε για τον αγέρα που διαπερνούσε τη γέρικη συκομουριά παίζοντας με
τα πουλιά και τα κλωνιά, για θυμάρι και δεντρολιβανιά. Πού βρίσκομαι,
θα αναρωτιέται τώρα, τι είναι όλα αυτά; Ανάπτυξη είναι. Έτσι ονομάζεται
στις μέρες μας όλο αυτό, που όσοι έζησαν σε άλλες εποχές, δεν μπορούν να
καταλάβουν.
