ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ. Afficher tous les articles

dimanche 2 juin 2013

Κύπρος - Κηδείες χωρίς γονείς



Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Νίκος Δημητρίου 22 ετών από τον Στρόβολο - έφεδρος στρατιώτης του 361 Τ.Π, Ανδρέας Κουρουφέξης, 20 ετών από το Παλαιχώρι - ανθυπολοχαγός του 361 Τ.Π., Αρέστης Παναγιώτου, 21 ετών από την Αμαργέτη - λοχίας του 361 Τ.Π, Χαράλαμπος Παναγή Αττά από τη Λύση, 22 ετών, Κώστας Παναγή Αττά, 40 ετών από τη Λύση. Τις κηδείες τους αγγέλλουν τα αδέλφια και λοιποί συγγενείς (Στην περίπτωση του Κώστα Αττά που ήταν πιο μεγάλος, η σύζυγος, τα παιδιά και τα εγγόνια). Ολονών οι γονείς έχουν πεθάνει. Περιμένοντας για χρόνια. Για δεκαετίες.

samedi 15 septembre 2012

Κύπρος - Μέχρι και 200 νεκροί βρέθηκαν στον ομαδικό τάφο


Μαρτυρία για τρία φορτηγά και για δεμένους στρατιώτες
Εντοπίστηκαν οστά σε 16 σημεία λένε οι Τούρκοι

 

Βάσος Βασιλείου
Μέχρι και 150-200 αγνοούμενοι ίσως βρίσκονται σε ομαδικό τάφο στις Χαμίτ Μάντρες, όπου τις τελευταίες μέρες άρχισαν εκταφές οστών από τη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων. Σύμφωνα με Τούρκο πληροφοριοδότη, ο οποίος παρέμεινε στην Κύπρο και μετά την τουρκική εισβολή, οι νεκροί μεταφέρθηκαν σε ομαδικό τάφο τουλάχιστον με τρία φορτηγά. Πρόκειται για Ελληνοκύπριους εθνοφρουρούς και γενικά στρατιωτικούς οι οποίοι, είτε έπεσαν μαχόμενοι είτε συνελήφθησαν από τον τουρκικό στρατό και δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από τους Τούρκους μετά την εκδήλωση της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής στις 14 Αυγούστου 1974.

vendredi 8 juin 2012

Αν οι νεκροί μιλούσαν...

ΕΦΗΜΕΡΑ

Είμαστε για φτύσιμο

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
Φωτογραφία
«Αν είναι για τα λεφτά που μαλώνουν, δώστε μου τα κόκαλα του αδελφού μου και πληρώνω εγώ για το DΝΑ, ανέγραφε το πανό που κρατούσε ο Τάκης Τόουλος», αδελφός αγνοουμένου έξω από τη Βουλή προχθές όταν συζητείτο το θέμα των ταυτοποιήσεων των οστών των αγνοουμένων.
Ο αδελφός του Τάκη Τόολου, Γιώργος, σκοτώθηκε στον Άγιο Παύλο της Λαπήθου και τάφηκε από άλλους στρατιώτες. Η οικογένειά του ήξερε ότι έπεσε μαχόμενος και όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα, ο αδελφός του άρχισε προσπάθειες να βρει τον τάφο με τη βοήθεια αντρών που ήταν μαζί με τον Γιώργο και είχαν συμβάλει στην ταφή του. Μετά από πολλές προσπάθειες τον βρήκαν και τα οστά κατέληξαν για ταυτοποίηση. Παρόλο που είναι σχεδόν βέβαιο σε ποιον ανήκουν, αφού ο τάφος δεν ήταν ομαδικός, δεν μπορούν να δοθούν στους οικείους του για ταφή μέχρι να επιβεβαιωθεί η ταυτότητα. Κι όπως είναι γνωστό, δεν μπορούν να ταυτοποιηθούν γιατί οι υπεύθυνοι τσακώνονται εδώ και πολύ καιρό για λόγους που κανείς δεν αντιλαμβάνεται αφού κανείς δεν μιλά καθαρά και να εξηγήσει με απλά λόγια πού είναι η διαφορά των εμπλεκομένων και γιατί τελικά οι ταυτοποιήσεις πρέπει να γίνουν από ξένους. Που ας γίνουν, αφού είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε ακόμα και τα οστά των νεκρών μας. Αφού δεν μπορούμε να μπούμε στη θέση των συγγενών. Αφού δεν μπορούμε να σεβαστούμε ούτε τον πόνο τους ούτε τη θυσία τόσων ανθρώπων.