Μαρία Πασχάλη
Ηταν, νομίζω, στη Β’ Λυκείου, όταν ανέλαβε το τμήμα μας ο φιλόλογος
Ιγνάτιος Σανταβάς. Νέος τότε, με όρεξη και αγάπη για το μάθημά του, μας
δίδαξε λογοτεχνία και ποίηση αναλύοντας με ενθουσιασμό κάθε λέξη,
αποκρυπτογραφώντας μας τα βαθύτερα νοήματα μεγάλων έργων – αρχικά
δυσνόητων στα εφηβικά μας μάτια.
Ομως χάρη στην ευσυνείδητη διδασκαλία του (όπως μπορώ ύστερα από πολλά χρόνια να κρίνω) αγάπησα το μάθημα και έμαθα τουλάχιστον να προσπαθώ να κατανοήσω τον ποιητικό λόγο. Ο κ. Σανταβάς, μεταξύ άλλων, μας «σύστησε» και τον Αλεξανδρινό Καβάφη.
Ομως χάρη στην ευσυνείδητη διδασκαλία του (όπως μπορώ ύστερα από πολλά χρόνια να κρίνω) αγάπησα το μάθημα και έμαθα τουλάχιστον να προσπαθώ να κατανοήσω τον ποιητικό λόγο. Ο κ. Σανταβάς, μεταξύ άλλων, μας «σύστησε» και τον Αλεξανδρινό Καβάφη.