Κώστας Γεωργουσόπουλος
Η
αποδημία του Αλέξη Σολομού σηματοδοτεί και ένα τέλος. Τέλος μιας
μεγάλης εποχής για το ελληνικό θέατρο και ιδιαίτερα για την ελληνική
σκηνική λογιοσύνη. Η νέα αρχή με τα ίδια συστατικά λογιοσύνης άρχισε με
τον Ευαγγελάτο, αλλά δεν βλέπω να έχει βρει συνέχεια. Πράγματι, από τις
αρχές του 20ού αιώνα ο Θωμάς Οικονόμου, δάσκαλος του Ροντήρη, του Φώτου
Πολίτη, του Βεάκη, της Κοτοπούλη ερχόταν από τη μεγάλη θεατρική
επανάσταση του νατουραλισμού, αφού υπήρξε μαθητής και ηθοποιός του
Γεωργίου Μανίγγεν της Σαξονίας, του πρώτου σκηνοθέτη στην ιστορία του
παγκόσμιου θεάτρου και γκουρού του Στανισλάβκι.
