The Economist: Νομισματική διάλυση
Η Ιρλανδία εγκατέλειψε τη ζώνη της στερλίνας. Οι χώρες της Βαλτικής
απέδρασαν από το ρούβλι. Οι Τσέχοι και οι Σλοβάκοι χώρισαν. Η ιστορία
βρίθει παραδειγμάτων από νομισματικές ενώσεις που διαλύθηκαν. Γιατί όχι
και το ευρώ; Αν οι εμπνευστές του είχαν προβλέψει τη σημερινή αναταραχή,
ίσως να μην είχαν ξεκινήσει ποτέ τη νομισματική ένωση -τουλάχιστον όχι
με τον σημερινό εσφαλμένο σχεδιασμό της.
Οι εμπνευστές του ευρώ νόμιζαν ότι συγκροτούσαν το αντίπαλο δέος στο
αμερικανικό δολάριο. Αντιθέτως, δημιούργησαν μια εκδοχή του χρυσού
κανόνα που οι πρόγονοι τους είχαν εγκαταλείψει εδώ και χρόνια. Χωρίς να
έχουν τη δυνατότητα να υποτιμήσουν τα νομίσματά τους, οι χώρες του ευρώ
προσπαθούν να ανακτήσουν την ανταγωνιστικότητα τους μέσω της "εσωτερικής
υποτίμησης", συμπιέζοντας δηλαδή τους μισθούς και τις τιμές.
Και κάτι τέτοιο είναι επώδυνο: η ανεργία στην Ελλάδα και την Ισπανία
ξεπερνά το 20%. Και το αίσθημα δυσφορίας των δανειστών μεγαλώνει. Γιατί,
επομένως, να μην σπάσει ο ζυγός; Οι συνθήκες μπορεί να επιμένουν ότι το
ευρώ είναι μη αναστρέψιμο αλλα οι συνθήκες μπορούν να αλλάξουν. Το
ταμπού έσπασε πέρσι όταν η Γερμανία και η Γαλλία απείλησαν να αποβάλουν
την Ελλάδα μετά την πρόταση για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τους όρους
του νέου πακέτου διάσωσης.