ΕΦΗΜΕΡΑ
Κι όμως υπάρχουν αναντικατάστατοι
Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
Η ΣΤΑΣΗτου προέδρου είναι απόλυτα κατανοητή. Θέλει να διορίσει κάποιον στη θέση του επιτρόπου Διοίκησης τον οποίο εκτιμά βαθύτατα. Και τα αισθήματα είναι, μάλιστα, αμοιβαία αφού ο Άντρος Καπαρδής πρότεινε τον πρόεδρο, όπως ορίζει σχετική νομοθεσία, στην υποβολή της υποψηφιότητάς του. Αυτό που δεν είναι κατανοητό είναι η στάση του κυρίου Καπαρδή. Είναι απόλυτα φυσιολογικό κάποιος να έχει φιλοδοξίες, να θέλει να δοκιμαστεί σε διάφορους τομείς, να επιθυμεί να αλλάξει πορεία… Πώς μπορεί όμως κάποιος, και δη ένας ακαδημαϊκός, να αφήνει το όνομά του να αίρεται και να φέρεται, να σχολιάζεται με διάφορους τρόπους που μπορεί και να μην τους αξίζει; Έγινε η πρόταση διορισμού του κυρίου Καπαρδή στη θέση του επιτρόπου, απορρίφθηκε από όλα τα κόμματα πλην του ΑΚΕΛ, πέρασαν βδομάδες κι όμως αντί να γίνει σεβαστή η θέση της πλειοψηφίας και ταυτόχρονα να γίνει προσπάθεια να εξευρεθεί ένα νέο όνομα, ο πρόεδρος φέρεται να επιμένει και να κινεί παρασκηνιακά τα νήματα με τα κόμματα -με το ΔΗΚΟ αν μη τι άλλο ώστε να πετύχει συναίνεση στο διορισμό του κυρίου Καπαρδή. Κι όταν γίνονται παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, μπορεί κάποιος να αντιληφθεί τι ακριβώς διαμείβεται.
