Μπορεί ένα πολιτικό
σύστημα που ξεκατινιάζεται καθημερινά από τα τηλεπαράθυρα ή από το
twitter να μας βγάλει από την κρίση; Αντί να ανασκουμπωθούν και να
αφήσουν στην άκρη τους σκυλοκαβγάδες, αμετανόητοι και αδιάφοροι για την
τραγωδία που βιώνουν η χώρα και οι πολίτες της, επιδίδονται στο μόνο
έργο που ξέρουν καλά: την ακραία σύγκρουση με έπαθλο την εξουσία. Οι μεν
για να τη διατηρήσουν και οι δε για να την κατακτήσουν επιτέλους...
Εφαρμόζουν στην πράξη τη ρήση ενός μετρ της πολιτικής διχόνοιας, του
Ταλεϊράνδου, που έλεγε ότι πολιτική είναι η τέχνη να προβλέπεις το
αναπόφευκτο και να επισπεύδεις την εμφάνισή του...
Είναι δυνατόν μια κυβέρνηση που υποτίθεται ότι έχει ως
προτεραιότητα την επάνοδο της χώρας στην ομαλότητα και την πολιτική και
οικονομική εξυγίανση να απευθύνεται στην αξιωματική αντιπολίτευση
μιλώντας για πεμπτοφαλαγγίτες, δωσίλογους και άλλα παρόμοια; Είναι στάση
σοβαρής αριστερής αντιπολίτευσης που υποτίθεται μάλιστα ότι θέλει να
αλλάξει τα κακώς κείμενα να ανταπαντά σε ακόμη χειρότερο επίπεδο
χαρακτηρίζοντας την κυβέρνηση ως μια δράκα ακροδεξιών με επικεφαλής τον
Σαμαρά; Είναι επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης για μια χώρα που
αγωνίζεται καθημερινά να κρατηθεί στη ζωή και χρειάζεται τουλάχιστον
στοιχειώδη συναίνεση για να αντέξει;
Δυστυχώς, ενώ τα κόμματα και οι πολιτικοί θα έπρεπε να βρίσκονται
ένα βήμα μπροστά από την κοινωνία, εξακολουθούν να παραμένουν καθηλωμένα
στην... παιδική τους ηλικία.