«Το πανεπιστημιακό άσυλο υπάρχει» δήλωσε ο πρύτανης του ΑΠΘ

I. Μυλόπουλος: «Πάνω από το νόμο το άσυλο, είναι ακαδημαϊκή παράδοση»

Ο πρύτανης του ΑΠΘ κ. Ι. Μυλόπουλος

 «Για την πανεπιστημιακή κοινότητα, το άσυλο παραπάνω από το νόμο είναι μια ακαδημαϊκή παράδοση» δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου, με αφορμή της εκδηλώσεις που προγραμματίζονται για την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο πρύτανης του ΑΠΘ Γιάννης Μυλόπουλος.

«Κανείς δεν είναι παραπάνω από το νόμο, παρά μόνο οι παραδόσεις μας. Και το άσυλο είναι μια μακρά ακαδημαϊκή παράδοση. Συνδέεται με τις ακαδημαϊκές ελευθερίες, συνδέεται με τη διακίνηση των ιδεών, την αυτοτέλεια, την αυτονομία, την ανεξαρτησία του πανεπιστημίου, από οποιαδήποτε εξωτερικό παράγοντα» δήλωσε ο πρύτανης και συνέχισε: «Για μας, ανεξάρτητα από τη νομοθεσία, το πανεπιστημιακό άσυλο υπάρχει».

Ετυμολογία και σημασία της λέξης ''άσυλο''

Ασύλου σύληση

 Κώστας Γεωργουσόπουλος
Αναφέρομαι στο ετυμολογικό και σημασιολογικό περιεχόμενο της λέξης «άσυλο». Ετυμολογικά αμφίβολης καταγωγής, πιθανόν να συνδέεται με το αρχαιότατο «τα σκύλα» απ΄ όπου και η «σκύλευση» που σημαίνει το ξεγύμνωμα νεκρού και ο εξευτελισμός του σκηνώματός του. Το ρήμα «συλώ» βέβαια απ΄ όπου με το στερητικό α παράγεται το «άσυλο» σημαίνει τη λεηλασία κυρίως ιερού τόπου, χώρου ή αντικειμένου, την κλοπή, την καταστροφή. Η σύληση νεκρών, τάφων, ιερών, αγίων λειψάνων, τελετουργικών σκευών αρχαίων ή εν ενεργεία θρησκειών έχει γεμίσει τις σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας.
Ο θηριώδης άνθρωπος, ο φανατικός, ο εγκληματίας, ο θυμοειδής συχνά σε στιγμές οργής, εκδικητικής μανίας, στον πόλεμο ξεσπώντας σ΄ ό,τι σεβαστό και ιερό έχει ο αντίπαλος συλεί, λεηλατεί, υβρίζει και χλευάζει. Ο πολιτισμένος άνθρωπος, αναγόμενος όμως και στις ρίζες της βαθιάς μνήμης, ανακηρύσσει σε ταμπού, ιερά, τόπους αβάτους, απροσπέλαστους ιστορικές και θρησκευτικές τοποθεσίες, κτίρια, σημεία, σημαίες, και στη συνέχεια σχέσεις, θεσμούς και ιδέες. Άσυλο είναι κάθε τέτοιος τόπος ή θεσμός ή τελετή! Έτσι καθιερώθηκε (προσοχή στην καταγωγή της λέξης καθ-ιέρωση) να είναι προστατευμένος και ελεγχόμενος από τον νόμο κάθε τέτοιος υλικός ή άυλος άβατος, απαραβίαστος χώρος.

Η συζήτηση για το πανεπιστημιακό άσυλο

Να καταργηθεί ο ισχύων νόμος

ΙΩΑΚΕΙΜ ΓΡΥΣΠΟΛΑΚΗΣ 

Το πανεπιστημιακό άσυλο θεσμοθετήθηκε προκειμένου να προστατεύσει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών μεταξύ των μελών των πανεπιστημιακών κοινοτήτων, να προστατεύσει την ελευθερία της σκέψης, της διδασκαλίας, της έρευνας και της άσκησης των καθηκόντων τους. Ειδικότερα, θεσμοθετήθηκε για να μπορούν οι διδάσκοντες, οι διοικητικοί και εργαστηριακοί υπάλληλοι να ασκούν τα καθήκοντά τους και οι φοιτητές να είναι ανεμπόδιστοι στο έργο της παρακολούθησης των μαθημάτων, της άσκησης στα εργαστήρια και της μελέτης στις βιβλιοθήκες. Είναι σαφές ότι, όταν έστω και μία από τις ανωτέρω περιγραφείσες λειτουργίες εμποδιστεί από τρίτους, τότε καταλύεται το πανεπιστημιακό άσυλο.

Δυστυχώς, τα πολλά τελευταία χρόνια η κατάλυση του πανεπιστημιακού ασύλου είναι συχνότατο φαινόμενο και οφείλεται τόσο σε εξωπανεπιστημιακά στοιχεία όσο και σε μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας. Τα πανεπιστήμια έχουν καταντήσει να θεωρούνται άσυλα των παρανομούντων και των παραβατών των νόμων και του Συντάγματος. Οι καταλήψεις και οι κάθε είδους βίαιες διακοπές της εκπαιδευτικής λειτουργίας, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την εκδίωξη των διδασκόντων από τα γραφεία, τις αίθουσες διδασκαλίας και τα εργαστήρια, των εργαζομένων από τους εργασιακούς χώρους και των φοιτητών από τις αίθουσες διδασκαλίας, αποτελούν κατάφωρη παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου και άκρως αντιδημοκρατικές ενέργειες.

Της ασυλίας....

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ

Ασυλο είπατε; Φυσικά. Ασυλο στην αυθαιρεσία. Ασυλο στον χαβαλέ. Ασυλο στην εγκληματικότητα. Ασυλο στα ναρκωτικά. Ασυλο σε καθετί που ουδεμία σχέση έχει με γνώση, γράμματα, διάλογο, έρευνα, φιλοσοφία, τεχνολογία, αναζήτηση. Σε οτιδήποτε συνιστά Κουλτούρα, Παιδεία, καθημερινό Πολιτισμό. Είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν εχθροί του ασύλου είναι όλοι αυτοί που με ιδεολογικές μπαρούφες στηρίζουν τους εισβολείς των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Με ένα λόγο, το μπάχαλο που κάθε λίγο και λιγάκι συντελείται στα Πανεπιστήμια μετατρέπει ακόμα και τον αριστερό σε οπαδό της Εισαγγελίας και της Αστυνομίας.

Σε λίγο όλη η χώρα θ' ασυλοποιηθεί...

Το τέλος του παραμυθιού

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΟΥΣΗ

Είστε νεκρός ή ζωντανός;
Είμαι παρών. Αρκεί νομίζω.
Γ. Κακουλίδης, Αναφορά στον κύριο Κωστάκη Πρου
Το 'χουμε ξαναγράψει δεκάδες φορές, αλλά οι ανεύθυνοι (υπουργοί, πρυτάνεις, πάσης φύσεως «αρμόδιοι») κώφευαν. Ή η Ελλάδα θα διευκρινίσει ποιοι χώροι και για ποιες λειτουργίες και για ποια πρόσωπα συνιστούν άσυλο ή όλη η χώρα θ' ασυλοποιηθεί.
Σε λίγο τα πάντα θα χαρακτηρίζονται «προστατευόμενο (από το κράτος και τους νόμους) άσυλο», αφού οι πάντες θα αισθάνονται ανασφαλείς και θεσμικά εγκαταλελειμμένοι. Η ανομία γεννάει την αίσθηση ασυλίας.
Σε λίγο οι χρόνιοι (και χρόνια αναμένοντες στήριξη) χρήστες θα ζητήσουν καταφύγιο στα δημοτικά κτήρια, οι άποροι και άστεγοι θα εγκατασταθούν μέσα στις εκκλησίες, οι εξαθλιωμένοι μετανάστες θα ζητήσουν «γωνιές» (ιατρεία, σχολεία) για να επιβιώσουν. Ο πόνος και ο φόβος γεννάνε το δικαίωμα ιδιόχρησης.
Οι μόνοι που δεν θα μπορέσουν να βρουν «άσυλο» για να κρυφτούν (και να κρύψουν τις ευθύνες τους) είναι οι διάφοροι αξιωματούχοι που τόσα χρόνια μας κορόιδευαν ή μας παγίδευαν με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.