Με τον Εμφύλιο και τον έρωτα ως κεντρικό άξονα στο καινούργιο βιβλίο
του «Η πιο κρυφή πληγή» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις
«Ικαρος», με τη βαθύτατη επίγνωση της αποτυχίας μας όσον αφορά
συμπεριφορές των τελευταίων ετών στην «Υψηλή τέχνη της αποτυχίας», ο
συγγραφέας Βαγγέλης Ραπτόπουλος έζησε και ζει Αγανακτισμένους και κρίση
απ' όσο εγγύτερα γίνεται και μπορεί.

Ελένη Γκίκα
Για
να υπάρξουν ο ωμός τραμπουκισμός και η κτηνωδία ενός τέτοιου πολιτικού
εκτρώματος όπως η Χρυσή Αυγή απαιτείται η ανοχή και κάποτε η συναίνεση
ενός ευρύτερου κοινωνικού στρώματος
Αγανακτεί με τη
θλιβερή υπεροψία και αδιαφορία των κρατούντων, αναγνωρίζει ότι «οι
περισσότεροι πνευματικοί άνθρωποι, όπως και το μεγαλύτερο μέρος της
κοινωνίας μας, έχουν μεταβληθεί σε κομφορμιστές και ωφελιμιστές του
αισχίστου είδους» και μας μιλά για όλα: βιβλίο, κρίση, αλληλεγγύη, Χρυσή
Αυγή, την «κυρίαρχη λογοτεχνία των χρόνων της πλασματικής ευδαιμονίας»
που «ήταν ψυχαγωγική και επιδερμική», όσο και οι ζωές μας εκείνη την
εποχή. Ελπίζοντας ότι «αντίθετα, η λογοτεχνία που θα γεννηθεί στα χρόνια
που έρχονται, θα είναι ριζικά διαφορετική». Το σίγουρο πάντως είναι ότι
θα πρέπει όλοι μας ν' αλλάξουμε ζωή.