«Gateway», μια βιντεο-εγκατάσταση του
βρετανού αρχιτέκτονα
Νόρμαν Φόστερ η οποία παρουσιάζεται στην Corderie
dell’ Arsenale στο
πλαίσιο της 13ης Μπιενάλε της Βενετίας. Κάτω, Νάπολι
1958
Ανδρέας Γιακουμακάτος*
Το κλίμα είχε διαμορφωθεί
εδώ και μία δεκαετία. Η αυτοαναφορικότητα και ο ναρκισσισμός, έκφραση
ενός νευρωτικού εκλεκτικισμού, καθιέρωσαν τη σύγχρονη αρχιτεκτονική ως
μια δραστηριότητα μεμονωμένων προσωπικοτήτων και εκπληκτικών κτιριακών
αντικειμένων. Ετσι προσλάμβαναν την αρχιτεκτονική και η κοινωνία και τα
μέσα ενημέρωσης: ως ένα είδος διεθνούς πασαρέλας χωρικών σκηνογραφιών.
Την ίδια στιγμή, άλλοι αρχιτέκτονες προβληματίζονταν για την πορεία της
αρχιτεκτονικής στον νέο αιώνα, μετά το τέλος της αποδόμησης και όλων των
-ισμών. Την απάντηση σε αυτή τη σύγκρουση δύο κόσμων και δύο αντιλήψεων
την έδωσε ο αρχιτέκτονας σερ Ντέιβιντ Τσίπερφιλντ, διευθυντής της εφετινής Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής.
