Η συμφωνία και οι μύθοι που τη συνοδεύουν
Από αριστερά: Τσόρτσιλ, Ρούζβελτ, Στάλιν στη διάσκεψη της Γιάλτας το 1945
Στη Διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου οι ηγέτες της αντιχιτλερικής συμμαχίας (ΗΠΑ-Μ.Βρετανία-ΕΣΣΔ) πραγματοποίησαν τρεις Διασκέψεις. Η πρώτη έγινε στην Τεχεράνη (28/11 έως 1/12 1943), η δεύτερη στην Κριμαία (4 έως 11/2 1945) και η τρίτη στο Πότσνταμ (17/7 έως 2/8 1945).
Η Διάσκεψη, όμως, που συζητήθηκε περισσότερο μετά τον πόλεμο, άντεξε στον χρόνο και καταγράφηκε στις συνειδήσεις των ανθρώπων ήταν η δεύτερη κατά σειρά. Κανείς βεβαίως δεν κάνει λόγο για «Διάσκεψη της Κριμαίας». Ολοι μιλούν για Διάσκεψη ή για Συμφωνία της Γιάλτας, καθώς οι εργασίες της πραγματοποιήθηκαν στο μέγαρο Λιβάντια που βρισκόταν κοντά στην πόλη Γιάλτα της Κριμαίας.
Συνήθως με τον όρο «Συμφωνία της Γιάλτας» οι περισσότεροι άνθρωποι εννοούν ότι στη συγκεκριμένη Διάσκεψη οι τρεις μεγαλύτεροι ηγέτες του κόσμου εκείνης της εποχής, ο Τσόρτσιλ, ο Ρούσβελτ και ο Στάλιν, συμφώνησαν να μοιράσουν τον κόσμο. Είναι αλήθεια ότι η Διάσκεψη της Γιάλτας, σε ό,τι αφορά τον μεταπολεμικό κόσμο, αναγνώρισε τα στρατιωτικά δεδομένα που δημιουργούσε ο πόλεμος.
Αυτό ασφαλώς είχε επιπτώσεις στη διαμόρφωση των μεταπολεμικών καθεστώτων γιατί εκεί που στρατιωτικά κυριαρχούσαν οι Δυτικοί το έδαφος ήταν ευνοϊκό για την παλινόρθωση των αστικών καθεστώτων, ενώ εκεί που κυριαρχούσε ο Κόκκινος Στρατός ευνοούνταν επαναστατικές εξελίξεις. Αυτό, όμως, δεν ήταν μοίρασμα του κόσμου. Ηταν μια πραγματικότητα που από κανέναν δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί χωρίς αυτό να σημαίνει έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο ανάμεσα, αυτή τη φορά, στα μέλη της αντιχιτλερικής συμμαχίας.
Τι συμφωνήθηκε
