Η τιμή της δημοσιογραφίας

Μιχάλης Μητσός 

 

Παρών στη συνεδρίαση της ΕΣΗΕΑ δεν ήμουν. Διαβάζοντας όμως τις επίσημες ανακοινώσεις και παρακολουθώντας τα διάφορα μπλογκ - όπως κάθε δημοσιογράφος που σέβεται τον εαυτό του - μπορώ να φανταστώ τους διαλόγους. «Να κάνουμε απεργία σε όλα τα ΜΜΕ την Τρίτη». «Ρε συ, μήπως είναι χοντρό; Την Τρίτη έρχεται ο Ολάντ». «Και λοιπόν; Φοβάσαι μη στερήσουμε από τους τηλεθεατές τις ψεύτικες εικόνες του Σαμαρά με τον Ολάντ, που εκπέμπουν μια ψεύτικη ευδαιμονία σε μια χώρα που μετρά δύο εκατομμύρια ανέργους;». «Εντάξει, όπως και να το κάνεις, ο Ολάντ μάς έχει βοηθήσει». «Ασε ρε που μας έχει βοηθήσει ο Ολαντρέου, λες και δεν έχουμε καταλάβει ότι παίζει με τη Μέρκελ το παιχνίδι του καλού και του κακού μπάτσου». «Εχει δίκιο ο συνάδελφος, ο μόνος τρόπος να προωθήσουμε τα αιτήματά μας είναι να τιμωρήσουμε τον Σαμαρά, να τον σβήσουμε από τις εφημερίδες και τα κανάλια, να νιώσει τη δύναμή μας».

Κάπως έτσι πρέπει να αποφασίστηκε την περασμένη Παρασκευή - και να επιβεβαιώθηκε χθες το βράδυ - η σημερινή απεργία [αν στο μεταξύ σήμερα δεν υπάρξει δικαστική ανατροπή της]. Οι εκπρόσωποί μας θεωρούν προφανώς ότι το μπλακάουτ στην ενημέρωση μια τέτοια ημέρα θα βελτιώσει τις πιθανότητες να γίνουν δεκτά κάποια από τα 20 (!) αιτήματά μας. Ανάμεσά τους, η κατάργηση όλων των Μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων τους, η επιστροφή όλων των αποθεματικών στα Ταμεία μας, η αποκατάσταση όλων των συντάξεων και ο τερματισμός της απαράδεκτης πρακτικής τής επιστράτευσης απεργών από την κυβέρνηση...

Ρόμπερτ Φισκ: Οι «μύθοι» για τον πόλεμο στη Γάζα

Επανάληψη των ίδιων «κλισέ» επί χρόνια, γράφει στον Independent

Μικρός Παλαιστίνιος, τραυματισμένος από ισραηλινά πυρά, ουρλιάζει 

καθώς δέχεται τις πρώτες βοήθειες σε νοσοκομείο στη Πόλη της Γάζας 

την Τρίτη (REUTERS/Ahmed Zakot)

«Εδώ είμαστε πάλι», γράφει ο Ρόμπερτ Φισκ στον «Independent». «Το Ισραήλ θα "ξεριζώσει την παλαιστινιακή τρομοκρατία" _ το οποίο ισχυρίζεται ότι κάνει, ανεπιτυχώς, επί 64 χρόνια».

Και εμείς οι δημοσιογράφοι, συνεχίζει ο κορυφαίος αυτός ανταποκριτής της βρετανικής εφημερίδας στη Μέση Ανατολή, επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια κλισέ επί τόσα χρόνια.

Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα δημοσιοποιούν κατάλογο των «Εχθρών του Διαδικτύου»

«Χώρες που αποκαλούνται δημοκρατικές συνεχίζουν να ενδίδουν στις προκλήσεις των υπηρεσιών ασφαλείας ή να λαμβάνουν μέτρα δυσανάλογα για την προστασία του δικαιώματος του χρήστη» επισημαίνουν οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα.

Τη μορφή της ίδιας της ελευθερίας του Ιντερνετ μετέβαλε η Αραβικη Ανοιξη, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της οργάνωσης «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» (RSF) με τίτλο «Εχθροί του Διαδικτύου».Η έκθεση εντάσσει στην κατηγορία των εχθρών του Διαδικτύου κάθε χώρα, η οποία περιορίζει σημαντικά την ελευθερία της έκφρασης και την πρόσβαση στο Ιντερνετ, ενώ συντάσσει και κατάλογο των «υπό επιτήρηση» χωρών, στον οποίο συμπεριλαμβάνεται και η Τουρκία.

Ρίσαρντ Καπισίνσκι: λογοτεχνικό ρεπορτάζ για τους Αλλους

Χαρτογραφώντας την προκατάληψη

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γράφει ο Μανώλης Πιμπλής

«Κάθε τυχαία συνάντηση με τον Αλλον είναι ένα αίνιγμα», γράφει ο Ρίσαρντ Καπισίνσκι. Οι βιογράφοι του λένε ότι αν βγήκε από νωρίς στην αναζήτηση αυτού του Αλλου, αν κάλυψε δημοσιογραφικά και λογοτεχνικά πεδία δράσης και αλλαγών από τη Λατινική Αμερική των δικτατόρων μέχρι την Αφρική της αποαποικιοποίησης, είναι και γιατί γνώρισε τον πόλεμο στη γενέτειρά του, την Πολωνία, ήδη στα επτά του χρόνια. Και ότι στα μεγάλα ρεπορτάζ του αναζητούσε ξανά και ξανά αυτή την ανάμνηση του τρόμου που έμεινε χαραγμένη βαθιά μέσα του.

Mιχάλης Ιγνατίου: "Όταν η αλήθεια πονάει..."

Mιχάλης Ιγνατίου

Ομολογώ ότι τα αμερικανικά τηλεγραφήματα, τα οποία εξασφάλισε από τον ιστότοπο WikiLeaks και αποκάλυψε η εφημερίδα Πρώτο Θέμα με προσγείωσαν ανώμαλα. Οι αναφορές του Αμερικανού πρέσβη Ρόναλντ Σλίκερ για τον τρόπο που ασκώ το δημοσιογραφικό επάγγελμα δεν με ξένισαν, διότι λίγο πολύ οι διπλωμάτες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχουν εκφράσει παράπονα και έχουν ασκήσει κριτική για τα κείμενα και τις ανταποκρίσεις μου, ενώ ένας από τους «περίεργους» της πρεσβείας είχε στείλει επιστολή καταγγελίας στον τότε διευθυντή του Έθνους Γιώργο Χαρβαλιά, ο οποίος και τον έβαλε στη θέση του.

Δουλειά του δημοσιογράφου είναι να αποκαλύπτει

Τimothy Garton Αsh*
Ας υποθέσουμε ότι ξέρετε ένα μυστικό που πιστεύετε ότι πρέπει να δημοσιοποιηθεί. Τι κάνετε; Ας υποθέσουμε ότι η οργάνωσή σας έχει μυστικά που πιστεύετε ότι πρέπει να προφυλαχθούν. Τι πρέπει να κάνετε; Ας υποθέσουμε ότι είστε διευθυντής σε εφημερίδα, blogger ή ακτιβιστής, με κάποιον έτοιμο να σας ψιθυρίσει μυστικά στο ένα αφτί και την κυβέρνηση ή την εταιρεία σας να φωνάζει να μην τα ακούσετε στο άλλο. Πού τραβάτε τη γραμμή;

Ο δημοσιογράφος δεν είναι μέλος θιάσου…

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Ήταν απόλυτος ένας από τους αναγνώστες, που μας τηλεφώνησε χτες για να επικρίνει τη στήλη γιατί, λέει, «είναι εναντίον της κυβέρνησης» ενώ θα έπρεπε να γράφει και υπέρ της. Επειδή όσο πλησιάζουν οι εκλογές και ο φανατισμός θα γίνεται όλο και πιο ενοχλητικός και επειδή τα κομματικά επιτελεία αξιοποιούν τις προεκλογικές επαφές τους με τον κόσμο για να κατηγορούν δημοσιογράφους και ΜΜΕ ότι είναι «εχθροί», πρέπει να ξεκαθαρίσουμε μερικά ζητήματα, όχι ειδικά για τον συγκεκριμένο αναγνώστη, αλλά και για όσους έχουν την αντίληψη ότι η δημοσιογραφική κριτική μπορεί να περνά από φιλτράρισμα, κομματικό ή άλλο. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι η δημοσιογραφία έχει την πολυτέλεια να χειροκροτεί τις κυβερνήσεις και τις πολιτικές ηγεσίες, όπως την έχουν οι πολίτες - ψηφοφόροι.

Παραπληροφορούν την κοινωνία

Οι «γνωστοί δημοσιογράφοι»

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ pantelak@ enet.gr

Τρεις ημέρες πριν, αναφερθήκαμε από αυτή τη στήλη στον «κοινωνικό αυτοματισμό» που προωθεί η κυβέρνηση με τη βοήθεια μερίδας μέσων ενημέρωσης και με σκοπό να στρέψει τη μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης.

Μόλις χθες εκπρόσωποι εννέα επιστημονικών συλλόγων (ΔΣΑ, ΤΕΕ κ.ά.), με επιστολή τους προς τον πρωθυπουργό, αναφέρονται σε αυτό ακριβώς το θέμα. «Οι επιστημονικοί και κοινωνικοί φορείς, κλάδοι εργαζομένων, με αφορμή τα όποια δίκαια ή όχι αιτήματά τους, λοιδορούνται, συκοφαντούνται με κατευθυνόμενα δημοσιεύματα», αναφέρουν ενδεικτικά στην επιστολή. Και προσθέτουν: «Οταν με γνωστούς δημοσιογράφους, στρέφουν τον έναn κλάδο κατά του άλλου, αλλοιώνοντας και αποσιωπώντας τα όποια αιτήματά τους, τότε υπάρχει έλλειμμα ορθής, έγκαιρης, αντικειμενικής πληροφόρησης». Μια παρατήρηση πάνω σε αυτό: Το θέμα της παραπληροφόρησης δεν αφορά τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση. Αυτοί, ως φορείς εξουσίας, τροφοδοτούν αυτά τα δημοσιεύματα προκειμένου να προωθήσουν την πολιτική τους. Πρόκειται για συστατικό κάθε εξουσίας και δεν θα μπορούσε να απουσιάζει και από τη σημερινή. Το ουσιαστικό πρόβλημα αφορά τους ίδιους τους δημοσιογράφους που δέχονται να μετατρέπονται σε οχήματα της κυβέρνησης. Της σημερινής, της χθεσινής και της αυριανής. Αναφερόμαστε σε όλους αυτούς τους «γνωστούς δημοσιογράφους», όπως αναφέρονται και στην ανακοίνωση, που δεν φιλτράρουν τις διοχετευμένες από την κυβέρνηση πληροφορίες, αλλά αρκούνται στην αναπαραγωγή τους. Σκόπιμα ή όχι, παραπληροφορούν την κοινωνία με στοιχεία που δεν έχουν σχέση με την παραγματικότητα. Και συμβάλλουν στη μετατροπή της κοινωνίας αυτής σε μια ζούγκλα. Οι μισοί εναντίον των άλλων μισών...