Το λυκόφως ενός θεσμού
Τ
Ανερχόμενη στο βήμα, η νεαρή
Πασιονάρια άφησε να ξεχειλίσουν ελεύθερα τα αισθήματα αγανάκτησης που τη
διακατείχαν απέναντι στο ακροατήριό της. Στο φόρουμ της Σοσιαλιστικής
Διεθνούς (Σ.Δ.), ο οργισμένος λόγος της Beatriz Talegόn (γ.γ. της
Διεθνούς Ενωσης της Σοσιαλιστικής Νεολαίας) ενέσπειρε την κατάπληξη,
αλλά, κυρίως, την αμηχανία, στις τάξεις των εκπροσώπων της Σ.Δ., που
είχαν συναχθεί από περίπου εκατό χώρες τον Φεβρουάριο του 2013 στο
Cascals της Πορτογαλίας.
Απευθυνόμενη στους ηγέτες, κυρίως στον πρόεδρο της Σ.Δ., τον
Giorgos Papandreou (τον ίδιο εκείνον πρώην πρωθυπουργό, που, λίγο πριν
εγκαταλείψει τη διακυβέρνηση της χώρας του, είχε αναγγείλει από το
Καστελόριζο την προσάραξη του σκάφους «Ελλάδα» στις ξέρες του ΔΝΤ),
απαίτησε με τον αυθόρμητο όσο και ανεπιτήδευτο λόγο της να
επαναπροσδιορίσουν επιτέλους το λόγο ύπαρξης της Σ.Δ. και να μην
επιτρέπουν πια να ντρέπονται για τους ηγέτες της οι νέοι άνθρωποι.
«...μας υποχρεώνετε», συνέχισε, «να υποστούμε τις συνέπειες της
πολιτικής σας... δεν μας προσέφερε καμιά βοήθεια η Σ.Δ. και δεν
ενδιαφέρεστε διόλου για τις τύχες μας... Εμφανίζεστε εδώ ως αστέρες των
media, μιλάτε μόνο για τη δική του χώρα ο καθένας σας και δεν προτείνετε
καμιά λύση για τις άλλες. Στην Ουγκάντα παραμένουν, για παράδειγμα,
σύντροφοι έγκλειστοι στις φυλακές και θα μπορούσατε τουλάχιστον να
φροντίσετε να βρεθούν ικανοί συνήγοροι που θα τους απελευθερώσουν από τα
δεσμά τους...».