Το κράξιμο
Του Λευτέρη Π. Παπαδόπουλου
Χοντρή
καζούρα κάνανε στον Γιώργο Παπανδρέου, προ ημερών στο Βερολίνο, καμιά
δεκαριά έλληνες φοιτητές. Του ρίξανε και μερικά «ψιλομπινελίκια»:
«ξεφτιλισμένε» κ.λπ. Και βγήκε την Τετάρτη ο φίλος και συνάδελφός μου
Γιώργος Λακόπουλος στα «ΝΕΑ» και έγραψε, μεταξύ άλλων: «Οι έλληνες
πολίτες μπορούν να καταγγείλουν για πολλά έναν πολιτικό, για περισσότερα
έναν πρώην πρωθυπουργό και για ακόμη περισσότερα τον Παπανδρέου. Αλλά
είναι άλλο η πολιτική καταγγελία και άλλο η κουλτούρα εξέδρας
ποδοσφαιρικού γηπέδου. Δεν είναι μαγκιά να βρίζεις κάποιον που τρώει με
την παρέα του. Είναι απρέπεια...»
Συμφωνώ απολύτως. Και συμφωνώ και με αυτό που λέει πιο κάτω: «Τους
πολιτικούς τους καταψηφίζουμε. Δεν τους λιντσάρουμε. Τουλάχιστον στην
Ευρώπη». Αλλά νομίζω ότι χρειάζεται να δούμε την ιστορία και από την
άλλη πλευρά: Οι άνθρωποι που καταστράφηκαν - δεκάδες χιλιάδες
οικογένειες - από την ηλίθια πολιτική ενός πρώην πρωθυπουργού, που για
να καταλάβει την εξουσία είπε φοβερά ψέματα, όπως το «λεφτά υπάρχουν»,
δεν έχουν το δικαίωμα στην καζούρα; Δεν πρέπει να φάει «γιούχα» ο
Καραμανλής, που έσκαψε τον λάκκο της χώρας μας; Δεν πρέπει να φάνε
κράξιμο ο Αλογοσκούφης και ο Παπακωνσταντίνου;
Οι άνθρωποι αυτοί, και πρωτίστως ο Παπανδρέου και ο Καραμανλής, δεν
πρόκειται να πληρώσουν για τα λάθη και τις αμαρτίες τους. Δεν πρόκειται
να πάνε φυλακή. Οι ίδιοι, με τους νόμους που ψήφισαν, φρόντισαν για την
αυτοπροστασία τους. Είναι - και θα είναι - στο απυρόβλητο. Το ίδιο και
οι υπουργοί τους, που ήταν «παιδιά της παρέας τους». Αναφέρομαι κυρίως
στην παρέα του Παπανδρέου: Γερουλάνος, Παμπούκης, Μπιρμπίλη, Δρούτσας,
Πανάρετος κ.λπ. Οι «απρεπείς», όμως, φοιτητές και οι γονείς τους
πλήρωσαν πολύ βαριά τη θεομηνία Παπανδρέου και Καραμανλή. Και θα την
πληρώνουν.