Ο Αρχιεπίσκοπος
δεν είναι μια τυχαία προσωπικότητα καθώς διαθέτει πολύ περισσότερα ταλέντα από
όσα τυπικά προϋποθέτει ο θρησκευτικός του ρόλος και αυτό το αποδεικνύει με κάθε
αφορμή. Δεν αναφέρομαι μόνο στην επιχειρηματική του δεινότητα ή στην ευρύτητα
των χρηματοοικονομικών του ενδιαφερόντων, αλλά κυρίως στο ένστικτό του και την
ικανότητα να εντοπίζει τη λαμπρή ιδέα πίσω από μια ενέργεια που στοχεύει,
κυρίως, στο κέρδος. Η άφιξη της Κάρας του Αποστόλου Ανδρέα είναι ένα τέτοιο
χαρακτηριστικό παράδειγμα. Είμαι βέβαιος πως αν γινόταν μια συνάντηση με τους
καλύτερους της διαφήμισης -για να κατατεθούν ιδέες ώστε να μαζευτούν χρήματα
και να γίνει η αναστήλωση της Μονής όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα για τα
αρχιεπισκοπικά ταμεία- ελάχιστοι θα πρότειναν το concept «λείψανα». Εδώ που τα λέμε δεν είναι και
αυτονόητο να σκεφτεί κανείς πως εν έτει 2013 η δημόσια έκθεση μιας Κάρας θα αποδεικνυόταν μια
εξαιρετικά επικερδής υπόθεση. Ο Αρχιεπίσκοπος όμως το σκέφτηκε και μπράβο του. Το
οξύ επιχειρηματικό του πνεύμα εντόπισε προφανώς ότι υπάρχει «αγορά» για κάτι
τέτοιο οπότε προχώρησε στον ασφαλή δρόμο των παλαιών, πλην όμως δοκιμασμένων
και επιτυχημένων, συνταγών. Είναι γνωστό ήδη ότι η ενέργεια απέδωσε τα μάλα,
τόσο από τα μποτιλιαρίσματα στους δρόμους του Στροβόλου όσο και από τις ουρές
στην εκκλησία.
