Ολλανδοτσολιάδες και γερμανόφιλοι,Βαλκάνιοι και δραχμολεβέντες

«Η συναίνεση είναι κομπίνα»

Του Μιχάλη Τσιντσίνη

Είναι, λένε, όλοι Ελληνες. Αλλά ποιους Ελληνες εννοούν; Ολοι οι Ελληνες δεν είναι ίδιοι. Υπάρχουν έλληνες μνημονιακοί και έλληνες αντιμνημονιακοί.

Υπάρχουν εκείνοι που ξέρουν ποιος είναι ο Σόιμπλε κι εκείνοι που μεγαλοφώνως αναρωτιούνται. Από τη μία οι γερμανόφιλοι, οι νεοφιλελεύθεροι, οι ολλανδοτσολιάδες. Κι από την άλλη οι επαναστάτες, οι δραχμολεβέντες, οι Βαλκάνιοι.

Κάποιοι ξένοι επιμένουν ότι είναι Ελληνες, αλλά οι Ελληνες όλο και περισσότερο αποξενώνονται από τον συλλογικό εαυτό τους. Οι μισοί αναγνωρίζουν ως εθνική σωτηρία αυτό ακριβώς που οι άλλοι μισοί αναθεματίζουν ως εθνική καταστροφή. Οι μισοί εξορίζουν τους άλλους μισούς στο αντίπαλο στρατόπεδο, συνθλίβοντας - χάριν ευκολίας - τυχόν ενδιάμεσες αποχρώσεις.

Γιατί δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη συγκρουσιακή ελληνική κουλτούρα

 Η απουσία θεσμικής συναίνεσης

Του Π. Κ. Ιωακειμίδη

Οσοι έχουμε κάποιες επαφές με την Ευρώπη διαπιστώνουμε ότι σχεδόν το σύνολο των ηγεσιών στις χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Ε.Ε.) και όχι μόνο μένουν κατάπληκτοι και αδυνατούν να κατανοήσουν την αδυναμία του ελληνικού πολιτικού συστήματος, τάξης και κοινωνίας να παράγουν στοιχειώδη θεσμική συναίνεση πάνω σε ζωτικά ζητήματα που συνδέονται με το μέλλον της χώρας. Δεν υποστηρίζουν βεβαίως τον βαθμό συναίνεσης που θα ακύρωνε τα περιθώρια της αναγκαίας δημοκρατικής αντιπαράθεσης. Αλλά τον βαθμό συναίνεσης πάνω στα κρίσιμα εκείνα θέματα που προσδιορίζουν την υπαρξιακή πορεία σε μια χώρα και που ορίζουν το αξιακό σύστημα πάνω στο οποίο στηρίζεται. Και εκπλήσσονται γιατί στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης η «συναινετική» λεγόμενη «δημοκρατία» αποτελεί λίγο - πολύ σταθερό μέρος της πολιτικής διαδικασίας.