Tης Χριστίνας Κοψίνη
Ο όρος «Μνημόνιο» θα καταγραφεί, μεταξύ άλλων, ως ακόμη μία προσπάθεια εκσυγχρονισμού ή «εκσυγχρονισμού» της ελληνικής κοινωνίας. Με τον χρόνο των αγορών να έχει τελειώσει και τα περιθώρια σταδιακών αλλαγών να έχουν χαθεί, ο εκσυγχρονισμός αυτός, με ή χωρίς εισαγωγικά, συντελείται απότομα, βίαια και προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη βία. Είτε πρόκειται για τα αποκαΐδια που άφησαν πίσω τους οι ορδές των μπαχάλων στην κατεστραμμένη Σταδίου είτε δούμε την εικόνα των δυνάμεων καταστολής που με άπλετο καπνογόνο απωθούσαν οικογενειάρχες της Αθήνας και του Πειραιά, οι οποίοι διαδήλωναν μπροστά από τη Βουλή, η αίσθηση είναι η ίδια: η πόλη μυρίζει μπαρούτι.Η χώρα έχει ζήσει μεγάλες εκσυγχρονιστικές απόπειρες και μάλιστα σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Ο Μεσοπόλεμος ήταν μια τέτοια περίοδος, όταν έπρεπε να κλείσουν οι πληγές του Μικρασιατικού και να επιβιώσουν πάνω από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες. «Με την πορεία που πήρε ο κόσμος, μετατοπιστήκαμε ξαφνικά από μια θέση τοπικού ενδιαφέροντος σε μια θέση ενδιαφέροντος γενικού και είμαστε ένα από τα επίκεντρα της παγκόσμιας κρίσης», έγραφε ο Σεφέρης το 1936, επισημαίνοντας ότι «αυτή η απότομη μεταβολή υποχρεώνει τον λαό μας να απορροφά αλλότριες επιδράσεις σε βαθμό μεγαλύτερο από ό,τι θα έπρεπε και με τρόπο υπερβολικά βιαστικό».
Ο όρος «Μνημόνιο» θα καταγραφεί, μεταξύ άλλων, ως ακόμη μία προσπάθεια εκσυγχρονισμού ή «εκσυγχρονισμού» της ελληνικής κοινωνίας. Με τον χρόνο των αγορών να έχει τελειώσει και τα περιθώρια σταδιακών αλλαγών να έχουν χαθεί, ο εκσυγχρονισμός αυτός, με ή χωρίς εισαγωγικά, συντελείται απότομα, βίαια και προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη βία. Είτε πρόκειται για τα αποκαΐδια που άφησαν πίσω τους οι ορδές των μπαχάλων στην κατεστραμμένη Σταδίου είτε δούμε την εικόνα των δυνάμεων καταστολής που με άπλετο καπνογόνο απωθούσαν οικογενειάρχες της Αθήνας και του Πειραιά, οι οποίοι διαδήλωναν μπροστά από τη Βουλή, η αίσθηση είναι η ίδια: η πόλη μυρίζει μπαρούτι.Η χώρα έχει ζήσει μεγάλες εκσυγχρονιστικές απόπειρες και μάλιστα σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Ο Μεσοπόλεμος ήταν μια τέτοια περίοδος, όταν έπρεπε να κλείσουν οι πληγές του Μικρασιατικού και να επιβιώσουν πάνω από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες. «Με την πορεία που πήρε ο κόσμος, μετατοπιστήκαμε ξαφνικά από μια θέση τοπικού ενδιαφέροντος σε μια θέση ενδιαφέροντος γενικού και είμαστε ένα από τα επίκεντρα της παγκόσμιας κρίσης», έγραφε ο Σεφέρης το 1936, επισημαίνοντας ότι «αυτή η απότομη μεταβολή υποχρεώνει τον λαό μας να απορροφά αλλότριες επιδράσεις σε βαθμό μεγαλύτερο από ό,τι θα έπρεπε και με τρόπο υπερβολικά βιαστικό».