Ελλάδα - Σοσιαλδημοκρατία και κεντροαριστερά

Του Γιάννη Τούντα*
Η διάσωση της χώρας, η ανόρθωση της οικονομίας, η αποκατάσταση του κράτους-πρόνοιας, η παραμονή στο ευρώ, προϋποθέτουν την ύπαρξη ενός σταθεροποιημένου πολιτικού συστήματος, από το οποίο να μπορούν να προκύπτουν βιώσιμες φιλοευρωπαϊκές-μεταρρυθμιστικές κυβερνήσεις. Η περαιτέρω αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ και η συνεχιζόμενη αμφιθυμία της ΔΗΜΑΡ θα κλονίσουν τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν σήμερα οι δυνάμεις αυτές στην προσπάθεια για διέξοδο από την κρίση.

Ο Τσίπρας, το ΠΑΣΟΚ, η Λούκα και ο Αρσένης

Λάμπρος Σταυρόπουλος  

Ο Αλέξης και οι συνιστώσες στα αγκάθια της ευρωζώνης

Ευρύτερα σχήματα για την «αριθμητική» 

της 17ης Ιουνίου και έξοδος Τσίπρα στην Ευρώπη για... τεχνογνωσία

Πλατιά χαμόγελα - ευρύτερης συνεργασίας; - από τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μ. Γλέζο και την κυρία Λούκα Κατσέλη

Είναι «γεγονός ευρωπαϊκής κλίμακας», όπως το χαρακτήρισε η γαλλική (αριστερή) εφημερίδα «Liberation», το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου με την εκτόξευση του ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν στο 17%; Στην Κουμουνδούρου είναι πλήρως πεπεισμένοι ότι είναι, γι' αυτό και ο κ. Αλ. Τσίπρας ξεκινά αύριο περιοδεία στη Γαλλία και μεθαύριο στη Γερμανία για να συναντήσει τους ομοϊδεάτες του στο πλαίσιο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, συνοδευόμενος από επίλεκτους κομματικούς παράγοντες οι οποίοι έχουν επιφορτιστεί με το βαρύ καθήκον της διαμόρφωσης ενός πειστικού οικονομικού προγράμματος διεξόδου από την κρίση που μαστίζει την ελληνική οικονομία και κοινωνία, το οποίο θα πρέπει να τεθεί πλέον με πλήρη σαφήνεια ενώπιον των πολιτών στην πορεία προς τις εκλογές.

Ο Τσίπρας θα δεχόταν την Παπαρήγα για πρωθυπουργό

Μεγάλο άνοιγμα στις δυνάμεις της Αριστεράς πραγματοποιεί ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. 

Τι λέει για το ενδεχόμενο να δεχθεί στήριξη από τον Πάνο Καμμένο σε ένα διευρυμένο αντιμνημονιακό κυβερνητικό σχήμα

Νέα επίθεση φιλίας στην ευρύτερη Αριστερά πραγματοποιεί ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, χαρακτηρίζοντας εφικτή τη μεγάλη και ριζική αλλαγή των συσχετισμών στην εκλογική μάχη της 6ης Μαΐου.

Σε αναζήτηση της Αριστεράς

Γιώργος Βέλτσος  
 Παραμύθι χωρίς όνομα

Στην εξωφρενική δήλωση του Θ. Πάγκαλου στο «Βήμα» της περασμένης Κυριακής ότι «Αριστερά είναι μόνο το ΠαΣοΚ», θα μπορούσε να προσθέσει κανείς χαριτολογώντας πως πράγματι μόνο το ΠαΣοΚ είναι ΠαΣοΚ, διότι μόνο το ΠαΣοΚ μπορεί να ονομάζει τον εαυτό του όπως θέλει, όποτε θέλει.

Αλλο όμως είναι το σοβαρό ζητούμενο: μήπως η μοναδική Αριστερά είναι η Αριστερά που δεν υπάρχει; Δηλαδή, η Αριστερά που θα κατορθώσει να εμβολίσει τον κερδοσκοπικό χρόνο που είναι χρήμα, διαρρηγνύοντας την ιδιάζουσα χρονικότητα μιας κατ' επίφαση μετάλλαξης όπου όλα είναι ήδη νεκρά για νεκρούς;

Ο Immanuel Wallerstein και η ενότητα της αριστεράς - Μερικές σκέψεις

  Της Μαρίκας Φραγκάκη*

To 2011 ήταν "καλό έτος για την παγκόσμια αριστερά. Αυτό οφείλεται τόσο στις αρνητικές εξελίξεις της οικονομίας και τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις όσο και στα κινήματα που αντιδρούν σ’ αυτά, σε διάφορα μέρη του κόσμου. Η κύρια επιτυχία των κινημάτων αυτών είναι ότι μετατόπισαν τον δημόσιο διάλογο από τα θέματα που θέτει ο νεοφιλελευθερισμός σε εκείνα της ανισότητας, της αδικίας, της κατάργησης των αποικιακών καθεστώτων. Για πρώτη φορά ο απλός πολίτης αμφισβητεί το ίδιο το σύστημα, το οποίο μέχρι πρότινος θεωρούσε δεδομένο

Στη συνέντευξή του στο κυριακάτικο φύλλο της "Αυγής" (12.2.12), ο πρόεδρος της Public Issue και πολιτικός επιστήμονας Γιάννης Μαυρής σημειώνει τα εξής: «Θεωρώ ότι το αίτημα για ενότητα της αριστεράς συνεχίζει να έχει δυναμική. Στην παρούσα φάση μάλιστα πιστεύω ότι θα μπορούσε να λάβει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις». Ταυτόχρονα επισημαίνει: «Ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε στην αρχή μιας νέας εποχής με μεγάλο χρονικό ορίζοντα ένα νέο μακρύ κύμα, και ότι έχουμε μπει σε μακροχρόνια περίοδο έντασης των κοινωνικών ανταγωνισμών και όξυνσης των κοινωνικών συγκρούσεων». Οι δύο αυτές αναφορές σηματοδοτούν την τεράστια σημασία της ενότητας της αριστεράς σε μια ιδιαίτερα ρευστή περίοδο, αλλά και τις ευθύνες της, όσο η ενότητα αυτή δεν επιτυγχάνεται.
Το ζήτημα της ενότητας της αριστεράς εξάλλου έχει και τη διεθνή του διάσταση, όπως επισημαίνει ο γνωστός κοινωνιολόγος Immanuel Wallerstein, o οποίος καταπιάνεται με το θέμα και προτείνει λύσεις, τονίζοντας ότι το αίτημα για ενότητα είναι πιο επείγον από ποτέ¹. Στο παρόν κείμενο θα παρουσιάσουμε σε συντομία τις απόψεις του IW, για το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν, καθώς και γιατί εντοπίζουμε σαφείς παραλληλισμούς με την κατάσταση που επικρατεί στον χώρο της ελληνικής αριστεράς.

Δρόμοι της Αριστεράς

Από τον Ξενοφώντα Κοντιάδη

Κατά γενική ομολογία, η Αριστερά εμφανίζεται αμήχανη μπροστά στην κατάρρευση του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος. Από τις απώλειες των δύο κομμάτων εξουσίας η Αριστερά εισπράττει μικρό μερίδιο. Η ελεύθερη πτώση του δικομματισμού, ιδίως η γενικευμένη απαξίωση του μοντέλου εξουσίας των τελευταίων 35 χρόνων, θεωρητικά συνιστά ευκαιρία ισχυροποίησης του αριστερού πολιτικού λόγου.