Ενας Σίσυφος σε κατακόμβη
Αρκούσε ένα βλέμμα στην πρώτη σειρά των
συνδιασκεπτομένων της «Ελιάς» κι άλλο ένα στο κάδρο πίσω από τον
εκάστοτε αγορητή, με το νέο σύμβολο, το δέντρο και τους υποκλάδους του,
για να απογοητευτούν και οι τελευταίοι πιστοί του ΠΑΣΟΚ, αλλά και οι
ονειροπόλοι τής υπό τον κ. Βενιζέλο (ή τον κ. Σημίτη;) «ανασυγκρότησης
της Κεντροαριστεράς». Μπροστά λοιπόν έβλεπες πρόσωπα γνωστότατα (και
φθαρμένα), σχετικώς γνωστά και μάλλον άγνωστα, σε μια εξαναγκαστική
συνύπαρξη· κοινό τους στοιχείο η κατήφεια, που αδυνατούσαν να τη σπάσουν
τα τηλεοπτικού προορισμού βεβιασμένα χαμόγελα: Ο πρώην πρωθυπουργός
(της «ισχυρής Ελλάδας»)· ο κ. Λοβέρδος, που έφυγε, παρότι διόσκουρος,
ερωτοτρόπησε με την ανέφικτη κομματική «αυτοτέλεια», αλλά και με τη
ΔΗΜΑΡ, και επέστρεψε για να προσθέσει την προσωπική του αποτυχία στους
συντελεστές του νέου εγχειρήματος· ο κ. Μόσιαλος, αίφνης «αρχηγός», άρα
ισότιμος του κ. Βενιζέλου και του κ. Σημίτη, ως επικεφαλής μιας
ιδιόκτητης πολιτικής κίνησης κατ’ όνομα «δυναμικής»· εκπρόσωποι άλλων
συνεταιρικών «κινήσεων» ή «ομίλων», που δεν θα τους αδικούσαμε αν
χαρακτηρίζαμε σχεδόν μηδενική την κοινωνική τους απήχηση.