Ιστορικά γνωρίζουμε ότι όλες οι μεγάλες
κρίσεις, κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές, προύν καλοαναδιοργάνωση των
κοινωνικών δομών και ο κοινωνικός σχηματισμός στο σύνολο του ανασυντίθεται.
Συνήθως νέες κοινωνικές ομάδες εμφανίζονται ενώ κάποιες από τις υπάρχουσες είτε
εξαφανίζονται σταδιακά, είτε υποχωρούν και χάνουν μέρος της επιρροής και της εξουσίας που ασκούσαν. Η ανασύνθεση
ενός κοινωνικού σχηματισμού δεν γίνεται βέβαια από τη μια μέρα στην άλλη. Ούτε
και οι νέες κοινωνικές τάξεις εμφανίζονται από τη μια μέρα στην άλλη, ούτε και
οι παλιές εξαφανίζονται άμεσα. Πρόκειται για μια κοινωνική διεργασία που
συντελείται σε μεγάλο μήκος χρόνου και
που δεν είναι πάντα άμεσα αντιληπτή.
Η πρόσφατη κρίση
στην Ελλάδα και στην Κύπρο, κρίση οικονομική αλλά και πολιτική, κρίση επίσης
πολιτισμική, αφήνει ήδη εμφανή τα ίχνη της τόσο στις ελλαδικές κοινωνικές
δομές, όσο και στις αντίστοιχες κυπριακές. Στην Ελλάδα επανασυντίθεται ήδη το
πολιτικό σύστημα για να εκφράσει την νέα κοινωνική πραγματικότητα ενώ στην Κύπρο οι πολιτικές δομές επιδεικνύουν
περισσότερη αντοχή. Πίσω από την ανασύνθεση των πολιτικών δομών
πραγματοποιείται φυσικά και η ανασύνθεση των κοινωνικών ομάδων και εμφανίζεται
η νέα ταξική διάρθρωση τους.
Διαμορφώνονται έτσι νέες
κοινωνικές δομές και μια νέα κοινωνική δυναμική.