Ελλάδα - Τον Καμμένο; Γιατί όχι τη Μέρκελ; Περί λαϊκισμού...

Δημοσθένης Κούρτοβικ 

 

Οσο όμορφα και αν ηχεί στα αυτιά μας η έννοια του δημοκρατικού διαλόγου, η αλήθεια είναι ότι ο λαϊκισμός είναι σύμφυτος με την πολιτική, σε δημοκρατίες όσο και σε δικτατορίες. Είναι ουτοπικό και αφελές να νομίζουμε πως μπορεί να υπάρξει μια πολιτική σκηνή όπου οι αντιπαραθέσεις γίνονται πάντοτε και αποκλειστικά με ορθολογικά επιχειρήματα. Για να έχουν απήχηση στον λαό τα καλά επιχειρήματα και τα καλά προγράμματα, πρέπει να υποστηρίζονται από κάποιας μορφής ψυχοκινητική ρητορική, κάποια διέγερση του λαϊκού θυμικού.

Σώτη Τριανταφύλλου - Σκέψεις για τον λαϊκισμό

Οι χτεσινοί λαϊκιστές των πανεπιστημιακών  αμφιθεάτρων είναι οι σημερινοί πολιτικοί,  που διατείνονται ότι κόπτονται για τις  καθημερινές έγνοιες του απλού πολίτη

Σώτη Τριανταφύλλου

Η δημαγωγία, μια πολιτική στάση που υπογραμμίζει τις ανησυχίες της  πλειοψηφίας και προτείνει εύληπτες λύσεις, παραμένει το κύριο χαρακτηριστικό  της ελληνικής πολιτικής. Οι συλλογισμοί που διατυπώνονται είναι αβάσιμοι και  οι υποσχέσεις που μοιράζονται είναι παραπλανητικές και συχνότατα αντιφατικές. «Αν εκλεγώ, θα εξοπλίσω καλύτερα την αστυνομία, θα χτίσω καινούργιες φυλακές,  θα αυξήσω τους μισθούς», δηλώνει ο ίδιος δημαγωγός που υπόσχεται να μειώσει  παραλλήλως τους φόρους. Αλλη δήλωση: «Αν εκλεγώ, θα κλείσω τα σύνορα  στα ξένα εμπορεύματα που ανταγωνίζονται την εθνική παραγωγή». Αυτό βεβαίως θα σήμαινε ότι και άλλες χώρες θα έκαναν το ίδιο. Και τι θα γινόταν  σε τέτοια περίπτωση;