Η κακή συνταγή, τα προαπαιτούμενα και οι δυσκολίες κομμάτων και στελεχών
Πάνος Καζάκος
Η
τρέχουσα αναδιαπραγμάτευση του δεύτερου Μνημονίου (της πολιτικής
προσαρμογής) και οι οικονομικές εξελίξεις έδειξαν καθαρά, πρώτον, τις ατέλειες της αρχικής συνταγής.
Το ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), κάνοντας αυτοκριτική,
αναγνώρισε ότι είχε εκτιμήσει λανθασμένα τις επιπτώσεις των μέτρων
δημοσιονομικής λιτότητας σε ΑΕΠ (και ανεργία) και στη δημόσια οικονομία.
Το λάθος του μοντέλου ήταν στον πολλαπλασιαστή: Δεχόταν δηλαδή ότι 1%
μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος δεν οδηγεί σε μείωση του ΑΕΠ κατά
0,5%. Τώρα αναγνωρίζει ότι αυτή η μείωση του ΑΕΠ μπορεί να είναι…
τετραπλάσια! Το λάθος αυτό συμπαρασύρει και άλλα κρίσιμα δημοσιονομικά
μεγέθη. Επίσης και συναφώς, το ΔΝΤ υπενθύμισε ότι πρέπει να γίνει νέα
περικοπή του ελληνικού δημοσίου χρέους και η προσαρμογή οφείλει να είναι
σταδιακή και σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου.