Η πολιτική οικονομία του θράσους
Η εικόνα αισιοδοξίας και
αυτοπεποίθησης που επιδεικνύουν η κυβέρνηση και τα συστημικά ΜΜΕ εν όψει
ευρωεκλογών θα προκαλούσε απλά θυμηδία, αν δεν αποτελούσε θρασύτατη
προσπάθεια συγκάλυψης της πρωτοφανούς στην ιστορία της χώρας οικονομικής
και κοινωνικής κατάρρευσης.
Τα «πρωτογενή πλεονάσματα» και η «έξοδος στις αγορές» είναι τα
εθνικά επιτεύγματα που ασταμάτητα καλούμαστε να πανηγυρίσουμε,
αναγνωρίζοντας σ' αυτά τα ευεργετικά αποτελέσματα των Μνημονίων.
«Επιτυχία», λοιπόν, τα «πλεονάσματα», που είναι μικρότερα των οφειλών
του Δημοσίου στους ιδιώτες και που, ακόμη κι αν δεν ήταν,
πραγματοποιήθηκαν με τη συντριβή της δημόσιας δαπάνης και της εγχώριας
ζήτησης. «Επιτυχία» και η έκδοση ομολόγων συμβολικού ύψους με ένα
καθόλου συμβολικό, και μάλιστα απολύτως ληστρικό, επιτόκιο και με
δρακόντειο για τον οφειλέτη καθεστώς αγγλικού δικαίου. «Επιτυχία»
μέγιστη φυσικά και το ύψος του δημόσιου χρέους, που ανέρχεται τώρα στο
180% του ΑΕΠ, ενώ ήταν στο 120% όταν η Ελλάδα μπήκε στο Μνημόνιο γιατί
δεν μπορούσε να το αναχρηματοδοτήσει στις αγορές.