Ένας Πακιστανός μιλά για την Ελλάδα

H Ελλάδα πρέπει να δει τον αληθινό εαυτό της Ο εκδότης Χαμίντ Χαρούν, ένας θερμός αλλά αυστηρός φίλος της χώρας μας Της Μαργαρίτας Πουρνάρα Αν ο 19ος αιώνας εξέθρεψε ρομαντικούς φιλέλληνες που αναζήτησαν την άκρη του νήματος στην Αθήνα του Περικλή, ο 21ος σίγουρα επιβάλλει έναν εκσυγχρονισμένο ορισμό για τους ξένους που μετέχουν της ελληνικής παιδείας και αγαπούν τη χώρα μας. Ο εκδότης Χαμίντ Χαρούν, από τους πιο ισχυρούς άνδρες του Πακιστάν, ενσαρκώνει έναν πραγματιστή εραστή της σημερινής Ελλάδας. Δεν είναι λάτρης μόνον της ελληνικής αρχαιότητας. Γνωρίζει άριστα τη βυζαντινή τέχνη, τους πίνακες του Τσαρούχη, την ποίηση του Ελύτη, τα βιβλία του Καζαντζάκη και του Χένρι Μίλερ, τις ταινίες του Κακογιάννη, την κουζίνα της Κρήτης, τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις. Μια συζήτηση μαζί του ξεκινά από τη μινωική Κνωσό αλλά φτάνει ώς τη γενιά του ’30 και την Αθήνα της κρίσης. Είναι ένας παθιασμένος αλλά αυστηρός φίλος της χώρας, συχνά με ανορθόδοξες ή αιρετικές απόψεις για το πώς θα βγούμε από το αδιέξοδο. Στην πρόσφατη επίσκεψή του, δέχθηκε να μιλήσει στην «Κ» για όλα αυτά που αγαπά και επικρίνει σε εμάς. Yπάρχει ευμάρεια «Λυπάμαι που πρέπει να το επισημάνω αλλά έχω έρθει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια από το Πακιστάν, δηλαδή την άλλη άκρη του κόσμου, για να δω το αρχαιολογικό μουσείο Ηρακλείου ή το Εθνικό Αρχαιολογικό στην Αθήνα. Το μόνο που κατάφερα ήταν να περιηγηθώ στις ελάχιστες αίθουσες που ήταν ανοικτές στο κοινό, επειδή υπάρχει έλλειψη φυλάκων. Δεν υποτιμώ τα οικονομικά προβλήματα που δημιουργεί η οικονομική ύφεση. Είμαι βέβαιος, όμως, ότι υπάρχουν λύσεις, όταν μιλάμε για δύο από τις πιο σπουδαίες μουσειακές συλλογές παγκοσμίως. Αν κάνεις μια βόλτα στο Ηράκλειο λ.χ. ως τουρίστας αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχουν εύποροι ιδιώτες και επαγγελματίες, η ευμάρεια είναι εμφανής. Αναρωτιέσαι λοιπόν τι πραγματικά συμβαίνει», λέει ο εκδότης που είναι επικεφαλής στον μεγαλύτερο όμιλο αγγλόφωνων εφημερίδων της χώρας του και γενναιόδωρος χορηγός σε μουσεία του Καράτσι.

Η πολιτιστική διάσταση της κρίσης

ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΥ ΚΑΣΟΛΑ
Ερώτημα στοιχειώδους λογικής: Γιατί ενώ κανείς, εντός και εκτός Ελλάδας δεν πιστεύει ότι θα πετύχουν τα Μνημόνια, η κυβέρνηση προχώρησε, χωρίς καμιά αντίσταση, στην αποδοχή τους πατώντας πάνω σε εξακοσίους περίπου τραυματίες της Πλατείας Συντάγματος; Aκόμα πάνω και σε νεκρούς θα πατούσε προκειμένου, βάσει των όρων των Μνημονίων (δώστε μας γην και ύδωρ), να ξεπουληθεί η Ελλάδα, μετατρεπόμενη σε οικόπεδα με είλωτες τους Έλληνες;
Τίνων κέντρων, ντόπιων και ξένων, ή τίνος κέντρου βάζει την Ελλάδα στην υπηρεσία τους ο κ. Παπανδρέου, που λειτουργεί ωσάν πράκτοράς τους;