Οσο και να πλένεις τους έλληνες πολιτικούς το σαπούνι σου χαλάς. Παλιά τους τέχνη κόσκινο. Το ίδιο έκαμαν και με το Κυπριακό. Οπου εντός της Ψωροκώσταινας παριστάνανε τους υπερήφανους και ανένδοτους εθνικοπατριώτες. Ομως έξω έρποντας όπως οι καθαρόαιμοι γυμνοσάλιαγκες, εκλιπαρούσαν λίγα ψίχουλα αγάπης από τους αμερικανούς και Νατοϊκούς προστάτες. Το ίδιο και με το αλήστου μνήμης σύνθημα του Ανδρέα Παπανδρέου «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο». Το ίδιο και τώρα.
Δύο τακτικές στην συσκευασία της μιας πολιτικής. Τουτέστιν ο Σόιμπλε
και η Γερμανία ο πιο βολικός σάκος του μποξ. Εμείς, λέει, κάμαμε την
δουλειά μας. Τηρήσαμε τα συμφωνηθέντα. Πήραμε τα επώδυνα μέτρα.
Κοντύναμε στο μισό τον φτωχό λαό μας. Η σειρά σας τώρα. Δώστε την δόση
και σώστε μας από χρεοκοπία. Από κοντά τα δημοσιογραφικά φερέφωνα της
κυβερνητικής πολιτικής. Ξεσπαθώνουν εναντίον γερμανικής ακαμψίας. Εμείς
οι καλοί. Οι ξένοι δανειστές μας άθλιοι και κακοί
Η αλήθεια ολότελα διαφορετική.
Η αλήθεια ολότελα διαφορετική.