1821: Ελληνικό «success story» ή διεθνική εμπειρία;
Ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε την Ιστορία σχετίζεται άμεσα με την εκάστοτε συγκυρία και τα ερωτήματα που θέτει στο παρελθόν
Ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε την Ιστορία σχετίζεται άμεσα με την εκάστοτε συγκυρία και τα ερωτήματα που θέτει στο παρελθόν. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο πως ο τρόπος θέασης του ’21, αυτής της θεμελιώδους στιγμής για την ύπαρξη της σύγχρονης Ελλάδας, τείνει να αλλάζει χαρακτηριστικά και να μεταμορφώνεται ανάλογα με την ιστορική στιγμή. Περάσαμε από μια ηρωικού τύπου θέαση, καθαρά εστιασμένη στα ανδραγαθήματα των αγωνιστών και σε ιδρυτικούς μύθους, σε μια απομαγευμένη θέαση που ήθελε την Επανάσταση του ’21 να είναι η απαρχή μιας αλυσίδας από κακοδαιμονίες, όπως οι εμφύλιοι σπαραγμοί, τα επώδυνα δάνεια-προάγγελοι μελλοντικών χρεοκοπιών και η ξενοκρατία. Η πιο πρόσφατη αναθεώρηση του παρελθόντος ήταν πως τελικά η ελληνική περίπτωση ήταν ένα «success story» σε όλα τα επίπεδα: ένα επιτυχημένο πείραμα δόμησης έθνους-κράτους, που παρά τα ζιγκ ζαγκ και τις εκάστοτε κακοτοπιές δεν έχασε τον μπούσουλα προς τον εκσυγχρονισμό και, εντέλει, τον εξευρωπαϊσμό. Η νέα αυτή προσέγγιση επανοικειοποιούνταν τις τρισκατάρατες ελίτ ως οχήματα υπευθυνότητας και εκδυτικισμού.
