Ελλάδα - Σύντομα λύση προέβλεψε ο Γ. Βαρουφάκης

 

Αισιοδοξία στο κυβερνητικό επιτελείο

Σε σύντομο χρονικό διάστημα προσδιορίζει ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης τη συμφωνία μεταξύ της ελληνικής πλευράς και των ευρωπαίων εταίρων μας, σε συνέντευξη που παραχώρησε σε βρετανικό δίκτυο.
Μιλώντας στον δημοσιογράφο Paul Mason και στο βρετανικό κανάλι Channel 4, ο κ. Βαρουφάκης εμφανίσθηκε αποφασισμένος να βάλει τέρμα στην υποκρισία, που έχει καταστήσει την Ελλάδα μια «ανοιχτή πληγή» στην Ευρωζώνη.

Ελληνική Οικονομία - Η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές δεν δικαιολογεί καμία αισιοδοξία

Αυτά υποστηρίζει το γερμανικό Κέντρο για την Ευρωπαϊκή Πολιτική, ενώ τον κίνδυνο της πολιτικής αβεβαιότητας επισείουν ΙΟΒΕ αλλά και J Ρ Morgan, Citigroup.

 

Απομυθοποίηση από τη Γερμανία

Πολιτικοί λόγοι επέτρεψαν 

την έξοδο στις αγορές

Μ. ΓΕΛΑΝΤΑΛΙΣ 

Το Centrum fur Europaische Politik (CfEP) -εδρεύει στο Φράιμπουργκ και απηχεί τις σκέψεις της νέας επιχειρηματικής/βιομηχανικής τάξης της Γερμανίας- με αφορμή την πρόσφατη έκδοση του κρατικού ομολόγου δεν φαίνεται να συμμερίζεται τον πανηγυρικό τόνο που έδωσε η κυβέρνηση μετά την περίφημη επιστροφή στις αγορές.

Ελλάδα - Aπομένει ελάχιστος χρόνος πριν η οικονομική ζωή του τόπου εισέλθει στον γνωστό εκλογικό κύκλο, που παραλύει προγραμματισμούς, σχέδια και πράξεις.

Σε λίγο θα είναι αργά για δάκρυα...


Αντώνης Δαλίπης

Δυστυχώς ο χρόνος για την οικονομία τελειώνει. Aπομένει ελάχιστος πριν η οικονομική ζωή του τόπου εισέλθει στον γνωστό εκλογικό κύκλο, που παραλύει προγραμματισμούς, σχέδια και πράξεις.
Στην Eλλάδα, από την εποχή του Aνδρέα Παπανδρέου, είθισται να εξαγγέλλεται από την εκάστοτε νέα κυβέρνηση «πρόγραμμα των πρώτων 100 ημερών».
Tώρα αυτή η κυβέρνηση επιβάλλεται να τρέξει ενδιάμεσα της θητείας της το πιο κρίσιμο «πρόγραμμα των 100 ημερών».
Tόσος είναι ο χρήσιμος χρόνος που απομένει έως ότου ανοίξουν τα εκλογικά... μπαλκόνια για τις -τουλάχιστον- διπλές εκλογές για την Eυρωβουλή και τους Δήμους - Περιφέρειες τον Mάιο.

Ελλάδα - Φούσκα

Του Γιώργου Λακόπουλου

Πριν από λίγες ημέρες ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς συναντήθηκε μέσα σε μία μόνο ημέρα με τέσσερις διαφορετικούς ξένους πολιτικούς παράγοντες - και οι τέσσερις είπαν τα καλύτερα για την Ελλάδα. Οι συναντήσεις προβλήθηκαν ως απόδειξη αλλαγής του κλίματος και προάγγελοι του επενδυτικού ενδιαφέροντος που εκδηλώνεται πανταχόθεν. Ακριβώς την ίδια ημέρα το ΙΟΒΕ ανακοίνωσε ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του το 2013 η ύφεση θα είναι 4,5% του ΑΕΠ και η ανεργία θα υπερβεί το 27%.

Η δόση–μαμούθ δεν έχει αλλάξει τα δεδομένα στη χώρα

Σε κατάσταση πολιορκίας... Η κυβέρνηση δεν έχει ούτε στρατηγικό αναπτυξιακό σχέδιο ούτε χρήματα. Συνεχίζει να φορολογεί ό,τι κινείται Της Ζέζας Ζήκου Αν κάτι εξευτελίζει την Ελλάδα, είναι η ανεπάρκεια των πολιτικών της Η καταστροφή από μια επερχόμενη κρίση συχνά έρχεται πολύ αργά. Πρόκειται για αξίωμα, κάτι σαν «βρώμικο» μυστικό, της οικονομικής πολιτικής. Αυτοί που τη χαράζουν και είναι υπεύθυνοι για την πορεία της οικονομίας, αργούν να αντιληφθούν (;) τις συνέπειες που εκκολάπτει η διάλυση του ιστού της χώρας. Επειτα αργούν να αντιδράσουν. Το εξοργιστικό είναι ότι, ενώ οι κοινοί θνητοί έχουν πλήρη επίγνωση των προβλημάτων και των κινδύνων, πολύ προτού αυτά γίνουν αντιληπτά (;) στους φωστήρες των υπουργείων Οικονομικών, εν τούτοις αυτοί καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα. Η δόση–μαμούθ δεν έχει αλλάξει τα δεδομένα στη χώρα. Η κυβέρνηση δεν έχει ούτε στρατηγικό αναπτυξιακό σχέδιο ούτε χρήματα. Συνεχίζει να φορολογεί ό,τι κινείται. Τίποτε απ’ όσα λέγονται δεν σημαίνεται, καμία υπόσχεση δεν πρόκειται να τηρηθεί, καμία πράξη δεν έχει σύνδεση με ό,τι θα μπορούσε να νοηθεί ως κοινωνικό συμφέρον. Το ζήτημα δεν είναι γιατί γίνεται αυτό. Η απάντηση είναι εύκολη και την ξέρουμε όλοι: γιατί εμείς επιτρέπουμε να γίνει. Αλλά αν θα αφήσουμε οριστικά την πολιτική να αποκολληθεί από το στοίχημα της ανάκαμψης. Αν κάτι εξευτελίζει την Ελλάδα, είναι η ανεπάρκεια των πολιτικών της. Σέρνουν στα τυφλά, με τη θηλιά στον λαιμό, έναν ολόκληρο λαό και τον οδηγούν από την πίσω πόρτα στη χρεοκοπία. Η ελλαδική κοινωνία βλέπει να αχρηστεύονται οι δομές που τη συγκροτούν. Το κράτος έχει πτωχεύσει, de facto, όχι ακόμα διακηρυγμένα: βασικές κρατικές λειτουργίες έχουν διαλυθεί, ενώ το όνομα των Ελλήνων διασύρεται εξαθλιωτικά ανυπόληπτο στη διεθνή σκηνή. Ο ίδιος ο «μέσος πολίτης» του ελληνικού κράτους κάθεται άυλος στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.