Η... ξαφνική στροφή
Η κυρία Μέρκελ είχε ταχθεί υπέρ «πρόσθετης βοήθειας» προς την Ελλάδα (νέο δάνειο 60-65 δισ.) από τις 26 Μαΐου, μιλώντας σε στελέχη του κόμματός της («Καθημερινή» 27/5/'11). Το ίδιο και ο κ. Γιουνκέρ. Ποια «ξαφνική στροφή» της Γερμανίας, λοιπόν;
Τέτοιες αποφάσεις δεν λαμβάνονται εν μια νυκτί. Συζητούνται διεξοδικά... Από τις 18 Μαΐου η στήλη -με υλικό σχετικές πληροφορίες δημοσιευμένες στον ευρωπαϊκό Τύπο- σημείωνε ότι τα περί συναίνεσης (συνυπογραφή της Ν.Δ., η οποία όχι μόνο συμφωνούσε στα βασικά, αλλά υπερθεμάτιζε) αποτελούσαν ανοιχτό εκβιασμό με σημείο αναφοράς την 5η δόση και το νέο δάνειο. Στόχος: Να τρομοκρατηθεί η ελληνική κοινωνία (τελειώνουν τα λεφτά τον Ιούλιο, επαπειλείται χρεωκοπία και επιστροφή στη δραχμή) και να δεχθεί αγόγγυστα την ολοσχερή εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και τις σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις... Ωμός ο εκβιασμός, συγκεκριμένο το σχέδιο εκφοβισμού και τρομοκράτησης: Κάθε μέρα στις ειδήσεις ακουγόταν η υπενθύμιση για τα λεφτά που τελειώνουν. Μετά άρχισαν οι κουβέντες για το δημοψήφισμα (αναφορά του πρωθυπουργού στο υπουργικό συμβούλιο). Υστερα βγήκε ο κ. Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ με υπαινιγμούς για επιστροφή στη δραχμή. Επειτα ανακοινώθηκε η έκτακτη σύσκεψη των αρχηγών, η δεύτερη μέσα σε λίγες ημέρες. Ακολούθησε το ΔΝΤ, μιλώντας για δυσκολίες στον δανεισμό (5η δόση). Και ολοκληρώθηκε η τρομώδης παρέλαση με το τανκ του εκβιασμού που -όπως είπε εύστοχα ο Λαζόπουλος- οδηγούσε η τραγική κυρία Δαμανάκη...
