Οι πρώτοι γιορτασμοί της Εργατικής Πρωτομαγιάς
ΤΟΥ ΑΛΚΗ ΡΗΓΟΥ
Στην ιστορική πορεία των κοινωνιών της νεωτερικότητας, φαίνεται ότι ο
Μάης σηματοδοτεί όχι μόνο το ξύπνημα της φύσης αλλά και την αφύπνιση
συχνά των πολιτών-παραγωγών, από την πρώτη εκείνη αμεσοδημοκρατική
εξέγερση της Κομμούνας του 1871, που προσδιόρισε τα επαναστατικό
κινήματα όλου του 20ού αιώνα, τη ματωμένη πρωτομαγιά του
Σικάγου του 1886, που ανέδειξε μαχητικά το εργατικό κίνημα ως νέο και
καταλυτικό παράγοντα όλων των μετέπειτα εξελίξεων, μέχρι τον ματωμένο
εργατικό Μάη του '36 στα δικά μας, και τον άλλο, τον παγκόσμιο του ’68,
που έφερε στην επικαιρότητα νέα πολιτικο-πολιτισμικά υποκείμενα και
αυτοδιαχειριστικά αξιακά προτάγματα, και τόσα ακόμη.
Ένας τέτοιου είδους Μάης, όλα δείχνουν ότι θα είναι και ο φετινός και
πάλι για την Ευρώπη. Η μήτρα των εξεγέρσεων της νεωτερικότητας, Γαλλία,
και το πειραματόζωο του νεοφιλελεύθερου ιδεολογήματος, Ελλάς,
σηματοδοτούν με τις εκλογές της ερχόμενης Κυριακής την απαρχή επιστροφής
της κυριαρχίας της Πολιτικής πάνω στη θεολογικού τύπου αγοραία
ιδεοληψία της καπιταλιστικής «αναδιάρθρωσης από τα πάνω», ενώ επέρχεται
στο τέλος του μήνα το ιρλανδικό δημοψήφισμα και είναι συνεχώς παρόν το
ογκούμενο κύμα αντίστασης στην Ισπανία και Ιταλία. Η Ευρώπη ξαναγίνεται
με ένταση ένα διευρυμένο πεδίο ταξικής πάλης, με την επανάκαμψη των
ολοένα και διευρυνόμενων πτωχοποιημένων στρωμάτων πολιτών-παραγωγών «από
τα κάτω» στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής.